esencja życia

Życie to nie dar lecz odwieczne prawo. Byliśmy, jesteśmy i będziemy.


11 komentarzy

99) Rok 2017 – to rok największych sprawdzianów i testów życiowych

zz7193 - m

Drogie Czytelniczki i Drodzy Czytelnicy!

Zapewne zwróciliście uwagę na fakt, że od długiego czasu na moim blogu nie pojawiają się nowe wpisy. Niestety dość dramatyczna sytuacja rodzinna – dwoje niepełnosprawnych Rodziców, którymi się opiekuję od początku tego roku – wymaga ode mnie rezygnacji z wszelkich osobistych ambicji i z zajmowania się rzeczami, które kocham. Ale obiecuję, że wrócę. Pełna garść przygotowanych tematów czeka na opublikowanie…

Wszystkich Miłośników mojego bloga serdecznie pozdrawiam! 🙂 ❤


2 komentarze

98) Życzenia noworoczne 2017

zz7271-m

WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO W NOWYM ROKU 2017, SZCZĘŚCIA, RADOŚCI I POCZUCIA WŁASNEJ DUCHOWOŚCI I WIECZNOŚCI

ŻYCZY MONIKA

 

ŻYCIE

Nigdy  nie  było  początku,

a  życie  to  nie  dar, lecz  odwieczne  prawo.

I  końca  też  nigdy  nie  będzie,

bo  umiera  tylko  kształt, a  życie  pozostaje  to  samo.

Tego, co  wieczne,

nie  trzeba  już  tworzyć.

Tak  jak  nie  trzeba  mnożyć  tego,

co  nieskończone.

Gdzieś  zawsze  leżą  zdeptane  liście,

martwe  ciała, zdeptane  godności.

Życia  zdeptać  się  nie  da,

bo  nie  da  się  zdeptać  wieczności.


23 komentarze

95) – APOKALIPSA /Księga Objawienia Świętego Jana/ – to przewodnik po siedmiu czakrach w ciele eterycznym człowieka oraz mapa drogowa do rozwoju duchowego w wymiarze indywidualnym i kolektywnym / CZĘŚĆ 2/ (na podstawie readingów E. CAYCE’EGO – Część 13.)

 

zz3108 - dla K

CIĄG DALSZY CZĘŚCI 1.:

2.– Wielki tron, na którym zasiada Bóg i 24 inne trony dookoła z zasiadającymi na nich starcami

Główny tron w środku to mózg, 24 mniejsze dookoła z siedzącymi na nich starcami (symbolizują oni wiedzę) to 24 zwoje nerwowe. Mózg to symbol pamięci i całej wiedzy w nim zawartej łącznie z tą ze wszystkich poprzednich wcieleń.

7 ognistych lamp płonących przed wielkim tronem (‚duchy Boga’) to posłańcy mądrości w nas ukrytej, którzy wspierają nas w zwalczaniu przeszkód stojących na drodze do całkowitego duchowego przebudzenia. Każdy z nich opiekuje się jednym poziomem świadomości odpowiadającym określonej czakrze. Pomagają nam odróżnić siły (czyny, myśli, emocje) dobra od sił zła wewnątrz naszej natury. Są niczym anioły, które wciąż podpowiadają nam, które uczucia i myśli są pozytywne i dobre, czyniąc nas „czułymi, delikatnymi, uduchowionymi, czyniąc z naszego ciała świątynię”.

– 4 zwierzęcia to 4 fundamentalne rodzaje żądz, pragnień i negatywnych cech człowieka, które człowiek musi pokonać na drodze do odnalezienia swojej duchowej tożsamości; odpowiadają one czakrom 1-4. „Apokalipsa” pomaga zrozumieć naturę tych destrukcyjnych siły (ich działanie) i pokazuje, jak ujarzmić/opanować ich ciemną stronę.

3.– Księga przeznaczeń i baranek, który ją otwiera

Księga symbolizuje informacje o naszym ciele, o naszej kondycji emocjonalnej i umysłowej i o tym, jak je oczyścić, aby zrobić kolejny krok na drodze do poszerzenia świadomości. Baranek to nasza nadświadomość, która potrafi  w tej księdze czytać i odpowiednio te informacje  interpretować.

4.– 7 pieczęci otwieranych przez baranka

a.-4 pierwsze: Czterech Jeźdźców Apokalipsy: biały koń jako zwycięzca z wieńcem // koń ognisto czerwony z jeźdźcem, który „odebrał Ziemi pokój” // czarny koń, a na nim jeździec z wagą w ręku // „blady koń” z siedzącą na nim „Śmiercią” i towarzysząca jej „Otchłanią”

4 konie odpowiadają czterem czakrom 1-4 i symbolizują burzliwą dynamikę dzikich żądz oraz silnych emocji, które są niczym pędzące konie. Koń biały to symbol 1.czakry, a potem kolejno: czerwony – trzeciej, czarny – drugiej i blady – czwartej,

Kiedy Cayce’emu zadawano pytania dotyczące symboliki koni, przekazał on w tym kontekście sporo informacji na temat gruczołów dokrewnych przyporządkowanych poszczególnym czakrom, bo jak już wcześniej wspomniałam, według E. C. hormony wydzielane przez te gruczoły mają znaczący wpływ na naszą emocjonalność. Nie bez przyczyny Jan przy drugiej czakrze (2.trąba) podaje właściwości trzeciej i odwrotnie. Również Cayce w swoich readingach, wymieniając kolejno czakry, przy drugiej czakrze podaje cechy trzeciej, a przy trzeciej – drugiej. W ten sposób można odnieść wrażenie, że zamienia czakry miejscami. Ma to właśnie związek z gruczołami i wydzielanymi przez nie hormonami (Monika: „Ta sama kwestia pojawia się we wpisie 82 na temat modlitwy „Ojcze Nasz”, tylko że pisząc ten artukuł parę ładnych miesięcy temu, nie miałam tej wiedzy, co dzisiaj; studiowanie tysięcy readingów Cayce’ego  i łączenie ich w jedną spójną i logiczną całość wymaga sporo czasu. Tak więc dopiero czytając readingi dotyczące Apokalipsy, znalazłam odpowiedź”)

Ezoterycy przyporządkowują czakrom nastepujące gruczoły: 1- nadnercza (hormony: steroidy i androgeny), 2- gruczoły rozrodcze (hormony: testosteron i estrogeny), 3- trzustka (insulina). Cayce podobnie przyporządkowuje gruczoły czakrom, co oznacza, że te czakry odpowiadają za zdrowie tych gruczołów, jednak dokonuje innego przyporządkowania, jeśli chodzi o same hormony, twierdząc, że za prawidłowe wydzielanie androgenów w nadnerczach odpowiada nie 1. czakra, która reguluje właściwe funkcjonowanie tego gruczołu, a trzecia (solar plexus), która jednocześnie odpowiada za pracę trzustki. Z kolei androgeny produkowane w nadnerczach regulują równowagę między energią męską (Yang) i żeńską (Yin) w organizmie, co ma ogromny wpływ na popęd seksualny związany  z druga czakrą i organami płciowymi. Oprócz tego  to również poprzez 3. czakrę energia spirytualna z nadświadomości dostaje się na poziom emocjonalny i mentalny, stąd płynie do 1. czakry, a następnie do góry.

zz1893 -

Objaśnienie kolorów:

– 1. czakra (1.pieczęć) (6.2): „..oto biały koń, a siedzący na nim miał łuk. I dano mu koronę.”

Łuk symbolizuje bezpośrednie połączenie czakry podstawy z czakrą korony, dla której charakterystycznymi kolorami są fiolet i biel. Kiedy wola niższej osobowości jednoczy się z nadświadomością, wtedy wszystkie inne czakry emitują biały kolor. Białą aurę mają prawdziwi mistrzowie duchowi.

-2. czakra (3. pieczęć) (6.5): „.. a oto czarny koń, a siedzący na nim miał w ręce wagę.”

Waga to symbol równowagi miedzy energią męska (yang) i żeńską (Yin), odpowiadają im kolor czarny i biały. W tym przypadku sama czerń to dominacja energii męskiej i związana z tym agresja i ekspansja.

– 3. czakra (2. pieczęć) (6.4): „..I wyszedł inny koń barwy ognia a siedzącemu na nim dano odebrać ziemi pokój, by się wzajemnie ludzie zabijali..” Kolor ognisto czerwony 3. czakra ma wtedy, kiedy targają nami emocje. Wtedy zamiast roztaczać wokół siebie pokój, prowadzimy z biźnimi wojny.

– 4. czakra (4. pieczęć) (6.8): „.. oto koń trupio blady..”

Cayce wyjaśnia, że pod pojęciem „blady” należy rozumieć „żółtawozielony” (Monika: „Określenie <blady> znajduje się zarówno w wersji angielskiej [„pale”], jak i niemieckiej [„fahl”]; w polskiej występuje zwrot „trupio blady; zieleń to symboliczny kolor czakry serca.”)

Według Cayce’ego istnieją scisłe zwiazki miedzy naszymi stanami emocjonalnymi, a kolorami energii poszczególnych czakr. Stan emocjonalny to energia o określonych wibracjach, które emitują dźwięki i kolory. Istnieje niezliczona gama kolorów, dlatego np. czerwień czerwieni nierówna. Cayce podaje przykład wielu odcieni radości…

b.-„pieczętowanie bożych sług (144 000) i triumf wybranych

144 tys. sług bożych to symbol „uduchowiona struktura komórkowa” 12 głównych obszarów ciała człowieka. Te tzw. „uduchowione” komórki utrzymują ciało fizyczne przy życiu oraz oraz są ściśle powiązane  z naszym umysłem i sferą duchową, czyli obejmują wszystkie 3 aspekty ludzkiego bytu: ciało, umysł (myśli i emocje) oraz ducha.

c.- Siódma pieczęć

(8.1) „A gdy otworzył pieczęć siódmą, zapanowała w niebie cisza jakby na pół godziny.”

– Otwarcie 7. pieczęci to otwarcie siódmej czakry, a owe pół godziny odpowiada pół godzinie medytacji, podczas której Jan poprzez czakrę korony był połączony z boskim źródłem

– 7 aniołów symbolizuje 7 różnych poziomów świadomości (7 czakr), jakie każda dusza musi opanować na drodze duchowej sublimacji podczas swoich inkarnacji na Ziemi oraz pomiędzy nimi.  Ostatecznym celem wzrastania duchowego jest ponowne stanie się „miłością” i bycie „światłem dla innych”. Aby jednak móc być światłem dla tych, którzy „siedzą w ciemności” i „błądzą”, trzeba chronić swoje Wyższe Ja przed „splamieniem przez świat zewnętrzny” (Monika: „Utrzymanie wysokich czystych wibracji, kiedy konfrontowanym jest się codziennie z ‚ciężkimi’ emocjonalno-mentalnymi energiami otoczenia, nie zawsze jest łatwe.”).

Tak jak osobiste imię człowieka jest wyrazem indywidualnych wibracji, a przez to determinuje w określonym stopniu jego doświadczenia życiowe (Monika: „Rodzice, nie zdając sobie  z tego sprawy, zawsze podświadomie nadają dzieciom imiona, które pasują do potencjału ich duszy.”), tak słowo „anioł” symbolizuje wibrację energii dobra, która jest pierwotną uniwersalną siłą skrywającą się w każdym człowieku. Kadzidło wydziela dym o słodkim zapachu unoszącym się przed „tronem łaski”, który to dym symbolizuje budzące się i wzrastające dobro w człowieku wypływające z jego stopniowego jednoczenia się z Wyższym Ja. W tym przypadku „wiele kadzideł” symbolizuje doskonałe dobro wielu świętych dusz, które całkowicie zjednoczyły się ze swoim Wyższym Ja. Wyrazem tego dobra są takie przymioty jak: uprzejmość, łagodność, cierpliwość i miłosierdzie. Suma energii płynącej z ich modlitw jest tak potężna, że bije od niej żar. Anioł nabiera energię modlitw świętych z ołtarza, na którym została złożona, i obdarowuje nią dusze inkarnowane na Ziemi.

zz2296 -

5.– Siedem trąb

7 listów do Kośiołów dotyczyło oczyszczenia 7 w sferze życia materialnego, codziennego. 7 pieczęci symbolizuje kolejne poziomy oczyszczania emocjonalnego. Natomiast siedmiu aniołów to 7 poziomów świadomości w sferze menatlnej. (Monika: „Jak widać, kolejność nie jest przypadkowa: od ciała najniższego w hierarchii do ciał wyższych.”) 7 aniołów wskazuje obszary do oczyszczenia w poszczególnych czakrach, a dźwięk siedmiu trąb oddaje dynamikę przepływu energii duchowej w człowieku podczas procesu oczyszczania i jej wpływ na krążące wraz z krwią hormony. (Monika: „Do tej pory to hormony miały wpływ na nasza emocjonalność, przez to na nasza sferę mentalną. Podczas oczyszczania mentalnego ma się to zmienić: sfera duchowa ma zacząć wpływać na myśli, myśli na emocje, a emocje na ciało, a człowiek dzięki temu przestać niewolnikiem hormonów. 

Monika: „Oto przykład oczyszczania czakr we wszystkich trzech obszarach – cielesnym/materialnym, emocjonalnym i mentalnym. Czakra druga to seksualność i pożądanie (ciało), czysta, dziecięca radość życia (emocje) i energia twórcza w postaci idei twórczych (sfera umysłu w połączeniu z Intuicją czakry serca).”

a. – 4 pierwsze trąby

4 pierwsze trąby (czakry 1-4) reprezentują 4 żywioły, które mają funkcję oczyszczającą: ziemię (spadły na ziemię), wodę (rzucona w morze), ogień (płonący jak pochodnia/ piołun) i powietrze („zaćmiona” widoczność nieba, dzień, noc). (Monika: „Tak więc w tym przypadku procesy oczyszczenia mentalnego symbolizują żywioły (wcześniej były to Kościoły i konie.”). Szczególnie boleśnie proces oczyszczenia przebiega w czakrach 2 i 3. Reprezentują je dwa żywioły: woda i ogień, które dodatkowo ścierają się między sobą. Istotę tej walki Cayce wyraża w zdaniu: „Duch jest ochoczy, ale ciało słabe”, tzn. że siła woli umiejscowiona w 3. czakrze zmaga się ze słabościami 2. czakry (Monika: „Seks i pieniądze; trzecią główną słabością człowieka jest żądza dominacji nad otoczeniem wyrażająca się w przeróżnych formach.”). Jednocześnie spadająca WIELKA gwiazda pojawiająca się przy 3. trąbie symbolizuje wsparcie sił światła wewnętrznych procesów duchowych (Monika: „Zadaniem 3. czakry po transformacji przez człowieka jej negatywnego aspektu  w pozytywny jest opanowanie destrukcyjnej energii  2 dolnych czakr i kreatywne ich wykorzystanie w świecie materii.”). Przy 4. trąbie pojawia się słońce:  symbol ciepła i piękna w czakrze serca, w tym miejscu gwiazdy symbolizują piękno boskiego wymiaru i „rozpalenie” w człowieku pozytywnych uczuć (Monika: „które pojawiają sie w miejsce zadawnionych urazów.”), a niebo stanowi „symboliczny firmament świetności Boga”. Ciemności w ciągu dnia symbolizują pokonanie negatywnych energii trzech dolnych czakr (Monika: „ich przyćmienie„) poprzez zwycięstwo sił światła w czakrze serca, które mają moc transformacji.

b. – 2 kolejne trąby

– 5. trąba

Przy piątej trąbie znów pojawia się gwiazda, „która z nieba spadła na ziemię, i dano jej klucz od studni Czeluści”, (…) a dym się uniósł ze studni, (…) a z dymu wyszła szarańcza na ziemię, (…) i dano jej nakaz, by ich nie zabijała, lecz aby pięć miesięcy cierpieli katusze.” Według Cayce’ego czeluść to ciemne, destrukcyjne siły w człowieku wychodzące z jego „najgłębszych zakamarków”. Poprzez cierpienie, jakie powodują, człowiek może wznieść się na wysokość tej gwiazdy, a „jego duch” zajaśnieć tak „pięknie” jak jej „wspaniałe światło”.

 – 6. trąba

Szósty anioł, który zatrąbił, usłyszał „jeden głos od czterech rogów złotego ołtarza, który jest przed Bogiem, mówiący do szóstego anioła, który miał trąbę: «Uwolnij czterech aniołów, związanych nad wielką rzeką Eufratem!» I zostali uwolnieni czterej aniołowie,..” 4 rogi to 4 żywioły natury symbolizujące doświadczenia ludzkiej duszy związane z energiami 4 czakr (1-4), którym te żywioły odpowiadają. Uwolnienie 4 aniołów to pojawienie się pozytywnych energii związanych z 4 poziomami świadomości, jakie rozwinęły się w człowieku po oczyszczeniu 4 czakr z negatywnych wpływów żądz i emocji. Eufrat jest symbolem prapoczątków ludzkości, kiedy to zaczął się stopniowy proces degradacji ludzkiej duszy.

zz2297 - dla K

6.– Książeczka ostatecznych wyroków

Anioł trzymający książeczkę, to według Cayce’ego „strażnik księgi poznania” (Monika: „podobnej do drzewa poznania dobra i zła”). Symbolizuje ona zrozumienie przez człowieka natury jego własnych niższych żądz, cielesności i emocji i tego, jak się od nich uwolnić poprzez doświadczanie, studiowanie samego siebie i wyciąganie wniosków. Stąd księga jako symbol czytania i studiowania treści,  w tym przypadku treści natury ludzkiej. Książka symbolizuje również „siłę twórczego myślenia”, która jest ważna przy studiowaniu i poznawaniu samego siebie.

Zjedzenie księgi symbolizuje przyswojenie wiedzy. Ta wiedza, czyli prawda, jest na początku gorzka, ale potem prowadzi do wyzwolenia i błogości duszy („słodki jak miód”). Ostatni werset (Rozdział 10.11) księgi poznania (Monika: „według Kościoła: „książeczka ostatecznych wyroków”), który brzmi: „«Trzeba ci znów prorokować o ludach, narodach, językach i o wielu królach»”, jest, według Cayce’ego, zaleceniem do zastosowania („prorokować” to przenośnia dla słowa „stosować”) zdobytej przez doświadczenie i rozwój duchowy wiedzy w życiu codziennym poprzez swoje postępowanie i zachowanie. Ci, którzy zdobyli czystość duszy i posiedli mądrość, powinni ją przekazywać innym pod każdą szerokością geograficzną i w trakcie wszystkich kolejnych inkarnacji, bez względu na status, jaki w danym wcieleniu mają: „czy są królami czy żebrakami”. Niemalże każde słowo coś symbolizuje, np. „poganie” to nie nie-chrześcijanie, ale wszyscy ci, którzy, którzy zamiast rozwijać w sobie prawdziwą chrystusową świadomość w codziennym życiu , a więc stać się przez to prawdziwymi chrześcijanami, są jedynie pobożni na pokaz.

7.– Dwaj świadkowie, ich śmierć i ponowny powrót do życia

Według Cayce’ego dwaj świadkowie symbolizują dwa aspekty istoty ludzkiej. Pierwszy aspekt to wiedza zgromadzona dzięki doświadczeniom w aktualnej inkarnacji oraz poziom duchowości zdobyty na drodze rozwoju spirytualnego w obecnym życiu. Drugi aspekt to pamięć podświadomości obejmująca wiedzę i doświadczenia z poprzednich inkarnacji łącznie z inkarnacjami na innych planetach naszego układu słonecznego i  na innych gwiazdach. To, jak ostrzegamy otaczającą nas rzeczywistość na planecie ziemia i to, co dzieje się w naszym życiu, zależy od tych dwóch aspektów (=”świadków), które w każdym człowieku stanowią indywidualną kombinację. Otwarcie księgi poznania oznacza ujawnienie całego potencjału obydu aspektów wypracowanego przez duszę na przestrzeni niezliczonych inkarnacji w wielu miejscach wszechświata. Potencjał ten odzwierciedla stopień  zjednoczenia niższego ja z aspektem boskim w człowieku. Natomiast za symboliczną śmiercią dwóch świadków kryje się końcowa transformacja człowieka w czystą istotę duchową. Przemiana ta polega na tym, że cała dotychczas zdobyta wiedza reprezentowana przez dwa aspekty naszej duszy (= dwóch świadków) musi odejść (umrzeć), aby zrobić miejsce dla tej najwyższej mądrości, która pojawia się w nas w procesie ostatecznego oświecenia (końcowego odrodzenia w Duchu). Właśnie słowa „wstąpienie ducha życia z Boga” mówią o tym duchowym zmartwychwstaniu. (Monika: „Dlatego tak ważne jest, aby w procesie rozwoju duchowego być zawsze gotowym do zostawienia za sobą obecnego poziomu świadomości i przejścia na wyższy, czyli <puszczenia> tego, co już mamy, nie trzymania się niczego kurczowo w przeświadczeniu, że to już wszystko, co mogliśmy osiągnąć.”) Sodoma i Egipt symbolizują doświadczenia duszy, zarówno w najniższych aspektach bytu (ciało, emocje, umysł), jak i w czysto duchowych. Jak wiadomo, Sodoma i Gomora są symbolami pychy, grzechu i końcowego rozliczenia, natomiast Egipt, według E. Cayce’ego symbolizuje uwolnienie się człowieka od zniewolenia przez żądze.

Natomiast polecenie zmierzenia Świątyni Bożej oznacza konieczność określenia przez nas samych, gdzie jest w nas „świątynia Boga”, czyli miejsce najczystszej duchowości (boskiej świadomości/ nadświadomości), a „dziedziniec zewnętrzny Świątyni”, który ma być „pominięty”, to wszystko  to, co nie prowadzi do tej świątyni. Dlatego tak ważny jest, według Cyce’ego wybór dotyczący naszych życiowych ideałów.

Według Kościoła Katolickiego z początkiem Rozdz.12 (scena z niewiastą i smokiem) zaczyna się opis losów Kościoła. Natomiast Cayce twierdzi, że 11 pierwszych rozdziałów Apokalipsy do tego miejsca to studium ludzkiej duszy  wymiarze indywidualnym: jej aspektu fizycznego, emocjonalnego, mentalnego i duchowego oraz zbiór wskazówek, jak pracować z czakrami, aby osiągnąć wiedzę i stan duchowości odpowiadający „świadomości chrystusowej”. Druga część, czyli 11 pozostałych rozdziałów, do dalsze studium rozwoju świadomości ludzkiej duszy i związanej z nią duchowości zarówno  w wymiarze indywidualnym, jak i zbiorowym. Ukazane są losy ludzi w aspekcie karmy zbiorowej, gdzie proces oczyszczenia czakr z zaszłości karmicznych zachodzi w ramach relacjach międzyludzkich, czasami bardzo bolesnych.

zz2903 - od K

– 7. trąba: zapowiedź królowania Chrystusa na Ziemi

8.– Niewiasta, Dziecię, smok i walka w niebie, dwa skrzydła orła wielkiego, powódź:

niewiasta, która „porodziła” Dziecię – „Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu.”

– 12 gwiazd to symbol 12 podstawowych wzorców/archetypów duszy ludzkiej (=ludzkiej osobowości)

Niewiasta symbolizuje Matkę Ziemię i kolektyw ludzki. Zarówno ziemia jak i dusze na niej inkarnowane są na drodze do stania sie w pełni świadomymi istotami. Każdy z nas jest jak ciężarna kobieta, tzn. nosi w sobie iskrę bożą, która czeka na narodziny.

Dziecię – „I porodziła Syna – Mężczyznę, który wszystkie narody będzie pasł rózgą żelazną. I zostało porwane jej Dziecię do Boga.”

Dziecię to symbol naszej boskiej nadświadomości, które jest tożsame ze świadomością chrystusową. Do tej boskiej tożsamości dochodzimy niczym małe dziecko, zaczynając od ciała, a potem dojrzewając emocjonalnie i mentalnie

dwa skrzydła to mentalne opuszczenie sfery świata materialnego i udanie się w obszar ducha, tak aby wypocząć od wpływu rzeczywistości materialnej na nasz umysł.

powódź – wody symbolizują emocje i ich wpływ na nasze ciało, powódź symbolizuje moc oczyszczającą sferę emocjonalną człowieka; dusza wychodzi z tego oczyszczenia zwycięsko.

9.– Smok i walka w niebie

– smok „barwy ognia, mający siedem głów i dziesięć rogów, a na głowach jego siedem diademów”

Smok to symbol rebelii dusz w niebie (tak jak szatan symbolizuje ciemną stronę istoty ludzkiej). Jednocześnie reprezentuje destrukcyjne siły  w człowieku będące przeciwieństwem jego aspektu duchowego i działające, zgodnie z wolną wolą człowieka, ze szkodą dla jego wymiaru duchowego. Kiedy dusza próbuje narodzić się na nowo, niszczycielskie siły bronią swojej pozycji poprzez atak (wąż począł ścigać Niewiastę, która porodziła Mężczyznę.”). To typowy konflikt duszy, którego wyrazem jest walka wewnętrzna ścierających się ze sobą sił. Część tego konfliktu toczy się w podświadomości, a części konfliktu jesteśmy świadomi.

Monika: „Pojawienie się pierwszych dusz w obrębie Ziemi oraz ich późniejsze zmaterializowanie się już bezpośrednio na jej powierzchni było „pierwszą falą” zstępowania  dusz na Ziemię /W literaturze ezoterycznej istnieje pojęcie kolektywnego wysypu dusz/ . Według Cayce’ego „bunt aniołów”, o którym wspomina Biblia, to decyzja podjęta przez dusze w fazie bycia istotami duchowymi unoszącymi się nad planetą, w której odrzuciły one Boski Plan stania się człowiekiem i stworzyły siebie nie według obrazu naszkicowanego przez Boskie Siły, lecz według własnych wyobrażeń.)

7 diademów to 7 czakr jakie otrzymały dusze przy zejściu w gęstą materię, „tu schowana została  wiedza o pochodzeniu człowieka, jego przeszłości karmicznej i zwinięta u podstawy niczym wąż”. (Monika: „Wspomniałam na samym początku, że zanim człowiek się zmaterializował, był istota eteryczną z czakrami.”)

– walka w niebie

– Chodzi tu o wojnę w Niebie (Monika: „bunt aniołów, wpis 67.”), walka to „duchowa rebelia”, po której dochodzi do upadku człowieka, czyli jego zejścia ze sfery Ducha w gęsty świat materialny („I wystąpił do walki Smok i jego aniołowie, ale nie przemógł, i już się miejsce dla nich w niebie nie znalazło.”)

zz2484 - dla KK

10.– Pierwsza bestia i druga bestia

-Strącony na ziemię smok to rzesza dusz, które po rebelii w niebie zaczęły się inkarnować się na Ziemi

a.- pierwsza bestia to symbol zwrócenia się przeciwko Źródłu wszystkich dusz  inkarnowanych i inkarnujące się w kolejnych pokoleniach na Ziemi (= każdej indywidualnej duszy) i podświadomego strachu o byt, jaki towarzyszy im w ziemskim życiu  od chwili opuszczenia sfery duchowej.

(13.8) „Wszyscy mieszkańcy ziemi będą oddawać pokłon władcy, każdy, którego imię nie jest zapisane od założenia świata w księdze życia zabitego Baranka.”:

– Ci, którzy nie zapisani są w księdze życia, to dusze, które zawczasu rozpoznały swój błąd (dobrowolne wyjście ze sfery ducha) i postanowiły wkroczyć na drogę powrotną (Monika: „To jest tzw. <nawrócenie>, piszę o tym w art. 67.”)

b.- druga bestia (666 / „fałszywy prorok”), która moc czynienia cudów, na usługach pierwszej:

druga bestia – symbol ten zawiera w sobie kilka wątków:

– 666: Liczba 7 jest liczbą doskonałą symbolizującą siódma czakrę i całkowite zjednoczenie woli człowieka z wolą Boga. Natomiast liczba 6 jest liczbą niedoskonałą. Symbolizuje szóstą czakrę, gdzie poziom świadomości jest bardzo wysoki, a wiedza i osobista mocy ogromne, jednak wciąż nie dokonało się w niej całkowite podporządkowanie woli boga (stanie się w pełni swoją własną wyższą świadomością). To oznacza niebezpieczeństwo wykorzystania swojego potężnego potencjału do egoistycznych celów. (Monika: „To właśnie na poziomie szóstej czakry działają czarni magowie, którzy mimo wysokiego poziomu duchowości stali się podatni na pokusy tego świata.”) Tak więc liczba 6 jest symbolem niedoskonałości człowieka. Natomiast trzy „szóstki” reprezentują niedoskonałość trzech sfer człowieka, w których jest on słaby i podatny na te pokusy, to „ciało, umysł i duch” (Monika: „Duch” to sfera nadświadomości„). 666 to liczba indywidualnej duszy, ale i kolektywu, czyli różnych form społeczności, ugrupowań i organizacji. Z pozycji osoby mającej moc to liczba symbolizująca dominację i wykorzystywanie władzy poprzez podporządkowywanie sobie innych. Z pozycji osoby zniewolonej to, jak mówi Cayce, liczba reprezentująca posłuszeństwo i poddaństwo wszelkim grupom i organizacjom, które oparte są o samolubne ideały. Chodzi tu o organizacje zarówno w obszarze materialnym (gospodarka itd), jak i polityczne, naukowe, czy wreszcie związane z religiami i wszelką działalnością duchową, gdzie manipuluje się duszą ludzką i podporządkowuje sobie ludzi w sferze umysłu. Dlatego liczba 666 kojarzona jest z szeroko pojętym złem i jest dla każdego z nas czymś w rodzaju „tożsamości”. Dlatego Cayce ostrzega, że należy zwracając uwagę na to, „jakimi przekonaniami karmimy umysł”.

– znak na prawej ręce i na czole: symbolizują poddaństwo jednostki lub rzeszy ludzi wobec różnych ugrupowań i organizacji w obszarze ciała i materii (znak na ręce) lub w sferze umysłu i ducha (znak na czole).

– określenie „fałszywy prorok” oznacza samooszukiwanie, czyli  się oszukiwanie swojej nadświadomości i uzależnienie się od swojego ego z jego wszystkimi żądzami, pragnieniami i słabościami, które stają się fałszywym przewodnikiem(prorokiem), obiecując bezpieczeństwo i szczęście w dobrach materialnych, lub w wymiarze zbiorowym – oszukiwanie innych. „Fałszywy prorok” to antychryst – czyli prorok egoizmu, a nie, jak Chrystus, prorok altruizmu. Cechy egoizmu, jakie wymienia Cayce, to m.in. samolubstwo, samouwielbienie i bałwochwalstwo.

– dwa rogi symbolizują dwa oblicza tej samej siły, czyli jej dualną naturę: dobrą i złą jednocześnie. Potencjał, jaki ma w sobie człowiek, może być użyty do celów zgodnych z prawami boskimi lub takich, które są wbrew tym prawom. Dwa rogi to symbole wolności wyboru pomiędzy dwoma ścierającymi się w człowieku siłami.

zz2849 - dla K

11. Triumf baranka:

żniwo i winobranie

Ten symbol mówi o tym, że doświadczenia, jakie zebrało się na drodze do duchowego odrodzenia, powinno się stosować w codziennym życiu, a wiedzę przekazywać innym. Przestrzega jednocześnie, że niewykorzystywanie i niestosowanie zdobytych doświadczeń jest tak samo złe ajk czynienie zła i też pociąga za sobą negatywne konsekwencje. Dusze nie dzielące sie swoim duchowym potencjałem kryją się za symbolem „zgniłych winogron (14.18): «Zapuść twój ostry sierp i poobcinaj grona winorośli ziemi, bo jagody jej dojrzały!» I rzucił anioł swój sierp na ziemię, i obrał z gron winorośl ziemi, i wrzucił je do tłoczni Bożego gniewu – ogromnej.”

hymn Mojżesza i baranka:

Baranek, którego widzi Jan, to symbol duszy całkowicie odrodzonej w Duchu, czyli symbol świadomości chrystusowej w człowieku, czystości i niewinności. Jest on przeciwieństwem bestii i w tym kontekście symbolizuje zwycięstwo boskiej świadomości w człowieku nad jego wszystkimi innymi aspektami, które tą boskością nie są i które musiał on w sobie pokonać na drodze do całkowitego odrodzenia jego duszy.

harfiarze to te dusze, które jeszcze w początkowej fazie upadku dusz z nieba na ziemię „nawrócili się”, czyli zawrócili z drogi coraz głębszego zanurzania się w materię i wrócili do sfery ducha

pieśń nowa – to zapowiedź kolejnych nowych doświadczeń duszy (tym razem tych najgłębszych i najboleśniejszy, bo dotyczących wypalenia całej skumulowanej karmy, również z wcieleń na innych planetach (Monika: „E. Cayce dość sporo mówi o inkarnacjach dusz na innych planetach.”)

„Ci, którzy w Panu umierają” to ci, którzy pozwalają umrzeć swojemu ego i coraz bardziej identyfikują się ze swoją nadświadomością.

Monika: „Podsumowując rozdziały 12-13 od pojawienia się smoka do hymnu baranka: to historia ludzkiego upadku ze świata ducha w świat materii oraz studium zła w człowieku [ang. ‚evil”] mającego swoje źródło w ludzkim egoizmie. Walka duchowa to rebelia w niebie („bunt aniołów”),  to symbol dusz, które po rebelii w niebie zeszły na Ziemię, pierwsza bestia to symbol ostatecznego zwrócenia się upadłych i inkarnujących się już na Ziemi dusz przeciwko Bogu, druga bestia to całkowite zniewolenie dusz przez ten świat na przestrzeni niezliczonych inkarnacji (czyli własne żądze i słabości wobec rzeczy, które człowiek sam stworzył, stanie się niewolnikiem własnego ego). Jedynie nielicznej grupie udało się zawrócić w odpowiednim momencie, to harfiarze. Tak więc zaślubiny baranka, to triumf dotyczący tylko określonej niewielkiej grupy dusz.”

Zawsze przychodzi kiedyś taki czas, że za karmiczne długi trzeba zapłacić, poczuć na sobie samym, jak bardzo zabolały kiedyś innych, i nauczyć się ponosić za swoje czyny odpowiedzialność. W tym pomagają doświadczenia, które kryją się za siedmioma symbolicznymi plagami, a których zadaniem jest oczyszczenie wszystkich siedmiu czakr z negatywnej karmy.

12.– Siedem plag i siedem czar

świątynia „Przybytku Świadectwa” to Kronika Akasza, w której zapisane sa wszystkie poprzednie wcielenia na Ziemi oraz wcześniejsze, i właśnie tego aspektu życia duszy dotyczy

– 7 czar „bożego gniewu’ : to siedem czakr, w których zgromadzone są negatywne energie będące konsekwencją uczynków podczas wszystkich ziemskich wcieleń i tych na innych planetach przed pojawieniem się duszy na Ziemi.

– Wylewanie zawartości czar to symbol uwalniania się negatywnej energii na wszystkich 7 poziomach świadomości

7 plag: same plagi symbolizują bardzo bolesne doznania doświadczane przez indywidualną duszę, które mają moc oczyszczającą we wewnątrz wszystkich siedmiu czakr; jednocześnie plagi są symbolicznym obrazem oczyszczenia karmy zbiorowej

– 7 plag: to sam proces oczyszczania duszy na wszystkich siedmiu poziomach.

– Armagedon : to ostania i najcięższa bitwa ze wszystkich, zarówno na drodze do całkowitego wzniesienia energii kundalinii w indywidualnej duszy, jak i w doświadczaniu karmy w kontekście międzyludzkim na całej Ziemi, czyli  w wymiarze kolektywnym, przed nastaniem tysiącletniego pokoju na Ziemi. Według Cayce’ego rzeczywiście chodzi bardzo długi okres panowania pokoju i radości na Ziemi.

„I ujrzałem wychodzące z paszczy Smoka i z paszczy Bestii, i z ust Fałszywego Proroka trzy duchy nieczyste jakby ropuchy; a są to duchy czyniące znaki – demony, które wychodzą ku królom całej zamieszkanej ziemi, by ich zgromadzić na wojnę w wielkim dniu wszechmogącego Boga. (…) I zgromadziły ich na miejsce, zwane po hebrajsku Har-Magedon. ”

Plagi dotyczą tego etapu w rozwoju świadomości, na którym dochodzi do transformacji negatywnych energii w najgłębszych pokładach pamięci karmicznej. To ostateczne oczyszczenie, po którym istota ludzka zwycięża nad swoją całą czysto ludzka osobowością  – nad ciałem, sferą emocjonalną, mentalną i nad intelektem, który stanowił najwyższą i ostatnią barierę oddzielającą człowieka od Boga, jak twierdzi Cayce, intelekt jest źródłem arogancji, wyniosłości i pychy.

zz2308 - od K13. — Kara, upadek i zagłada Wielkiego Babilonu

Wielka nierządnica to symbol ekstremalnych instynktów zwierzęcych w człowieku, które całkowicie wymknęły się spod jego kontroli (pożądanie seksualne, chciwość w odniesieniu do bogactw materialnych i żądza władza oraz dominacji nad bliźnim.

Babilon stanowi symbol bezwzględnego zaspokajania tych żądz bez żadnych zahamowań i z gotowością do najokropniejszych czynów, aby te żądze zaspokoić. To suma negatywnej karmy wszystkich wcieleń. Dlatego konieczne są największe wstrząsy („trzęsienie Ziemi, jakiego nie było”), bo tylko one mają moc usunięcia wszystkich złogów energetycznych w czakrach jednostek i w świadomości kolektywnej.

– 7 gór symbolizuje 7 całkowicie oczyszczonych czakr po ostatecznym Armagedonie

14.– Zaślubiny baranka

Obydwie bestie zostają ostatecznie pokonane i przepędzone; po spłaceniu długów karmicznych poprzez oczyszczenie w formie 7 plag następują zaślubiny.

– zaślubiny baranka to symbol zjednoczenia się ze swoją boską świadomością w 7 czakrze 

15.– Tysiącletnie panowanie Chrystusa

W odniesieniu do indywidualnej duszy to stan, w którym dotarła ona na sam szczyt i  zjednoczyła się w czakrze korony z boskim źródłem. Może więc odpocząć i cieszyć się życiem. Jednak w momencie, kiedy wydawało się jej , że osiągnęła doskonałość, nieoczekiwanie przyjdzie końcowy test, który zmusi resztki woli jej dawnej ludzkiej natury do aktu całkowitej pokory wobec swojej nadświadomości i całkowitego zjednoczenia jej woli z wolą Źródła.

W wymiarze kolektywnym to okres, w którym na Ziemi wcielać się będą dusze bardzo wysoko rozwinięte duchowo. Dlatego będzie to czas pokoju i radości.

16.– Walka ostateczna / Sąd i zagłada wrogich Bogu narodów

Zapowiedziany przez harfiarzy podczas zaślubin baranka ostateczny test

Po czasie wewnętrznego pokoju i szczęścia, w którym dusza była przekonana że osiągnęła już wszystko, a w relacjach międzyludzkich – po tysiącletnim pokoju na Ziemi, dochodzi do jeszcze jednego sprawdzianu, w którym okazuje się, że jednak nie jesteśmy tacy doskonali , jak nam sie wydawało. Ostatni cios ma sprawić, że resztki woli duszy o charakterze ziemskim ostatecznie poddają się woli swojej nadświadomości. Po osiągnięciu tego nie ma już powrotu do dawnej osobowości, a tym samym zażegnane zostaje niebezpieczeństwo, które symbolizuje liczba 666 – możliwość ponownego ulegnięcia pokusom tego świata mimo stanu wyższej świadomości i wyższej wiedzy.

Tylko te dusze, które zdały ostatni egzamin, mogą pozostać na zawsze w świadomości chrystusowej

17.– Jeruzalem

To symbol przyszłego nieba (raju) na Ziemi

„Dwunastka” pojawiająca się kilka razy w Rozdz.21 to 12 podstawowych typów ludzkiej osobowości po osiągnięciu przez ludzkość kolektywnego stanu wyższej świadomości

18.– Powtórne przyjście Chrystusa

Przyjście Chrystusa to osiągnięcie wyższej świadomości przez wszystkie dusze inkarnujące się na Ziemi, to kolektywny wymiar świadomości chrystusowej. (Monika: Symbole związane z historią i kulturą żydowską, jakich używa Jan uwarunkowane są  czasami, w których żył, jednak nie dotyczą one wyłącznie narodu żydowskiego, a rozwoju duchowego każdej istoty ludzkiej.”)

………………………………..

Tekst Księgi Objawień:

http://biblia.deon.pl/rozdzial.php?id=406

…………………………………

http://romannacht.blogspot.com/2015/11/metoda-subtelnego-zwodzenia.html


2 komentarze

94) – APOKALIPSA /Księga Objawienia Świętego Jana/ – to przewodnik po siedmiu czakrach w ciele eterycznym człowieka oraz mapa drogowa do rozwoju duchowego w wymiarze indywidualnym i kolektywnym / CZĘŚĆ 1/ (na podstawie readingów E. CAYCE’EGO – Część 13.)

 

zz3317 - dla K

Ten wpis jest kolejnym artykułem opartym na readingach Cayce’ego. Zwroty wzięte w cudzysłów są dosłownymi wypowiedziami Cayce’ego. Teksty w cudzysłowie i napisane kursywą są moimi refleksjami lub uzupełnieniami, które wplatam w trakcie opisu. W ten sposób, jeśli ktoś nie jest  zainteresowany moimi wywodami, może je  pominąć.

Wstęp

Nowy Testament, który wraz ze Starym Testamentem stanowi drugą część Biblii, zawiera: 4 Ewangelie (Mateusza, Marka, Łukasza i Jana), Dzieje Apostolskie, zbiór 21 Listów (Pawła, Piotra, Jana, Jakuba i Judasza) oraz księgę Objawienia (znaną pod nazwą „Apokalipsa”) autorstwa Jana (nazywającego siebie prorokiem), która zamyka treść Nowego Testamentu (autorem czwartej Ewangelii jest św. Jan Chrzciciel). Tak więc istniało trzech Janów: św Jan Chrzciciel (żydowski prorok), św. Jan Apostoł i Ewangelista będący również autorem trzech listów oraz Jan nazywający siebie prorokiem – autor Apokalipsy, który tradycyjnie utożsamiany jest przez Kościół za Janem Ewangelistą. Jednak współczesna egzegeza (filologiczne i filozoficzne objaśnianie tekstów biblijnych) ma różne spojrzenia na kwestie autorstwa Ewangelii, trzech Listów Jana i Objawienia Jana.

I) Ogólne informacje na temat Apokalipsy Świętego Jana

Według oficjalnych interpretacji Księga Objawienia opisuje koniec/zagładę znanego nam świata (jego początki opisane są w Starym Testamencie, w Księdze rodzaju) utożsamiającym zło, powstanie nowego, w którym ostatecznie zatriumfuje Kościół symbolizujący dobro, oraz Sąd Ostateczny, którego ma dokonać Stwórca. Jeszcze inna wersja propagowana w różnych mediach zakłada ostateczną walkę (tzw. bitwa Armagedon) między dobrymi i złymi ludźmi na ziemi i fizyczne zwycięstwo tych dobrych,

Uważa się, że Księga Objawienia powstała w I w. n.e..

Było i jest wiele różnych interpretacji poszczególnych fragmentów Apokalipsy, ale wszystkie jednogłośnie mówią o apokaliptycznym (budzącym grozę) końcu świata. Niektórzy hierarchowie Kościoła sprzeciwiali się wręcz włączeniu tej księgi do Biblii, ponieważ Księga Objawienia nierzadko była przesadnie i zbyt złowieszczo interpretowana. Treść Apokalipsy rozumiana  jest jako najbliższa historia chrześcijaństwa w ówczesnej Azji Mniejszej, którą zobaczył Jan w trakcie wizji, lub jako losy całej ludzkości do czasów końcowych.

Szczególną rolę w Księdze Objawienia pełni liczba 7, która wymieniana jest ponad 50 razy pod różnymi postaciami: 7 duchów, 7 kościołów, 7 złotych świeczników, 7 gwiazd, 7 lamp ognistych, 7 pieczęci, 7 aniołów, 7 czasz, 7 plag, 7 rogów, 7 oczu, 7 gromów, 7 głów bestii i 7 diademów oraz 7 gór. Oprócz tego w Apokalipsie pojawia się liczba 666 ciesząca się złą sławą oraz liczba 144 000 (też chętnie interpretowana przez wiele osób na różne sposoby).

Dwie nazwy tej księgi biorą się stąd, że greckie słowo „apokalypsis” oznacza „objawienie”. W związku z tym niektóre wersje Nowego Testamentu zawierają w swym tłumaczeniu właśnie słowo „apokalipsa”. Treść księgi symbolizująca według interpretujących ją osób zagładę nie pozostała również bez wpływu na język potoczny, w którym słowo apokalipsa obok pierwotnego znaczenia (objawienie/wizja/proroctwo) nabrało również drugiego znaczenia, właśnie „zagłada” (kataklizm, hekatomba).

II) Treść Księgi Objawienia

Księga składa się z 22 rozdziałów (interpretacje umieszczone pomiędzy opisami symboli to interpretacje Kościoła, a zwroty wzięte w cudzysłów są cytatami z Apokalipsy). Oto streszczenie:

A) LOSY SIEDMIU KOŚCIOŁÓW

Jezus Chrystus („Syn Człowieczy”) ukazuje się Janowi i prosi go o spisanie oraz „posłanie” tego, co Jan usłyszy,  „do siedmiu Kościołów”: „do Efezu, Smyrny, Pergamonu, Tiatyry, Sardów, Filadelfii i Laodycei.” Wszystkie te Kościoły znajdowały się w Azji Mniejszej,  stąd też interpretacje mówiące o tym, że adresatami objawień Jana mieli być przede wszystkim chrześcijanie żyjący właśnie w Azji Mniejszej. Chrystus ukazał się Janowi nie tylko przy akompaniamencie głosu podobnego do trąby, ale jednocześnie pośród siedmiu złotych świeczników oraz trzymając w prawej ręce siedem gwiazd.  Chrystus wyjaśnia, że 7 świeczników to „siedem Kościołów”, a 7 gwiazd to „Aniołowie siedmiu Kościołów”. Dla każdego z 7 Kościołów Chrystus ma konkretny przekaz. Treść listów do poszczególnych Kościołów znajduje się w 3. Rozdziale.

sun in hands

B) LOSY LUDZKOŚCI

W kolejnych rozdziałach w wizjach Jana pojawiają się sceny z różnymi symbolami, które zwiastują bieg przyszłych zdarzeń

1. — Pojawia się wielki tron z 24 innymi tronami dookoła i zasiadającymi na nich starcami w białych szatach i ze złotymi wieńcami na głowie, którzy potem oddają pokłon Bogu („Żyjący na wieki wieków”) zasiadającemu na środkowym tronie. Z tronu „wychodzą błyskawice i głosy, i gromy”, a przed nim płonie 7 ognistych lamp, które są „siedmiu duchami Boga” oraz roztacza się „szklane morze podobne do kryształu„. Również „w środku i dokoła tronu „cztery Zwierzęta pełne oczu z przodu i z tyłu” (lew, wół, zwierzę z ludzką twarzą oraz zwierzę podobne do „orła w locie”. Każde ze zwierząt ma po 6 skrzydeł.

2. — Bóg wręcza barankowi księgę przeznaczeń, której pieczęcie łamie Lew z Judy, a po jej otwarciu przez baranka „czworo Zwierząt i dwudziestu czterech Starców mających harfę i złote czasze pełne kadzideł, którymi są modlitwy świętych, (…) upada przed Barankiem”, który pojawił się między tronem z czworgiem Zwierząt i „stał jakby zabity” i gotów był „wziąć potęgę i bogactwo, i mądrość, i moc, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo”.

3.– Baranek otwiera po kolei 7 pieczęci. Otwarcie każdej z nich zapowiada konkretne wydarzenia dotyczące cierpienia ludzi i gniewu bożego

4 pierwsze symbolizują 4 konie (to Czterech Jeźdźców Apokalipsy): biały koń jako zwycięzca z wieńcem // koń ognisto czerwony z jeźdźcem, który „odebrał Ziemi pokój” // czarny koń, a na nim jeździec z wagą w ręku // „blady koń” z siedzącą na nim „Śmiercią” i towarzysząca jej „Otchłanią”

5. i 6. pieczęć: dusze męczenników („zabitych dla Słowa Bożego”) przed ołtarzem domagających się sądu i kary // trzęsienie ziemi, czarne słońce i krwawy księżyc oraz spadające na ziemię gwiazdy

pieczętowanie bożych sług (144 000 „opieczętowanych” ze wszystkich pokoleń synów Izraela”) i triumf wybranych

otwarcie przez baranka siódmej pieczęci (8.1-5): „A gdy otworzył pieczęć siódmą, zapanowała w niebie cisza jakby na pół godziny. I ujrzałem siedmiu aniołów, którzy stoją przed Bogiem, a dano im siedem trąb. I przyszedł inny anioł, i stanął przy ołtarzu, mając złote naczynie na żar, i dano mu wiele kadzideł, aby dał je w ofierze jako modlitwy wszystkich świętych, na złoty ołtarz, który jest przed tronem. I wzniósł się dym kadzideł, jako modlitwy świętych, z ręki anioła przed Bogiem. Anioł zaś wziął naczynie na żar, napełnił je ogniem z ołtarza i zrzucił na ziemię, a nastąpiły gromy, głosy, błyskawice, trzęsienie ziemi.”

zz3106- dla K4.– Rozbrzmiewa po kolei siedem trąb zapowiadających kolejne światowe zdarzenia:

(Roz.8.6) ” A siedmiu aniołów, mających siedem trąb, przygotowało się, aby zatrąbić.”

a. – 4 pierwsze trąby, których dźwiękom towarzyszą 4 różne obrazy: 1.”grad i ogień pomieszane z krwią spadły na ziemię. A spłonęła trzecia część ziemi” // 2.”wielka góra płonąca ogniem została w morze rzucona, a trzecia część morza stała się krwią” // 3.”spadła z nieba wielka gwiazda, płonąca jak pochodnia, a spadła na trzecią część rzek i na źródła wód. A imię gwiazdy zowie się Piołun.” // 4.”została rażona trzecia część słońca i trzecia część księżyca i trzecia część gwiazd, tak iż zaćmiła się trzecia ich część i dzień stał się ciemny, podobnie do nocy”

b.  rozbrzmiewają 2 kolejne trąby („dwie Biady”), którym również towarzyszą apokaliptyczne wizje:

– 5. trąba: dym wydobywający się z Czeluści, od którego „zaćmiło się słońce i powietrze” i z którego „wyszła na ziemię szarańcza (…) o mocy ziemskich skorpionów”, której powiedziano, by „nie czynili szkody trawie na ziemi ani żadnej zieleni, ani żadnemu drzewu, lecz tylko ludziom, którzy nie mają pieczęci Boga na czołach. I dano jej nakaz, by ich nie zabijała, lecz aby pięć miesięcy cierpieli katusze”. Na czele szarańczy stał Abaddon (hebr., gr. Appolyon)

– rozbrzmiewa 6. trąba: „wojsko-konnica” – „A głowy koni jak głowy lwów, a z pysków ich wychodzi ogień, dym i siarka. Od tych trzech plag została zabita trzecia część ludzi, od ognia, dymu i siarki, wychodzących z ich pysków”. (…) „A pozostali ludzie, nie zabici przez te plagi, nie odwrócili się od dzieł swoich rąk, tak by nie wielbić demonów ani bożków złotych, srebrnych, spiżowych, kamiennych, drewnianych, które nie mogą ni widzieć, ni słyszeć, ni chodzić. Ani się nie odwrócili od swoich zabójstw, swych czarów, swego nierządu i swych kradzieży. I śmierć ludzi nad Eufratem za wielbienie demonów, bożków złotych, srebrnych, spiżowych, kamiennych, drewnianych.”

5.– Na polecenie kolejnego anioła Jan połyka „książeczkę ostatecznych wyroków” trzymaną przez tego anioła. Księga „napełniła wnętrzności jego goryczą, lecz w ustach jego była słodka jak miód».

„I ujrzałem innego potężnego anioła, zstępującego z nieba, obleczonego w obłok, tęcza była nad jego głową, a oblicze jego było jak słońce, a nogi jego jak słupy ogniste,  i w prawej ręce miał otwartą książeczkę. (…) A kiedy zawołał, siedem gromów przemówiło swym głosem.”

– dwaj świadkowie dostają moc prorokowania , umierają i ponownie powracają do życia

(Roz.11) „Dwaj świadkowie („dwa drzewa oliwne i dwa świeczniki, co stoją przed Panem ziemi”) obleczeni w wory” będą prorokować przez 1260 dni i „zadawać katusze ludziom”, a potem „bestia, która wyjdzie z czeluści, wyda im wojnę, zwycięży ich i zabije. Ludzie będą się z tego powodu radować. (…) A zwłoki ich [leżeć] będą na placu wielkiego miasta, które duchowo zwie się: Sodoma i Egipt, … (…) A po trzech i pół dniach duch życia z Boga w nich wstąpił i stanęli na nogi. (…) W owej godzinie nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi i runęła dziesiąta część miasta, i skutkiem trzęsienia ziemi zginęło siedem tysięcy osób. A pozostali ulegli przerażeniu i oddali chwałę Bogu nieba.”

rozbrzmiewa 7. trąba („siódma Biada”): zapowiedź królowania Chrystusa na Ziemi

” I siódmy anioł zatrąbił, i w niebie powstały donośne głosy mówiące: «Nastało nad światem królowanie Pana naszego i Jego Pomazańca i będzie królować na wieki wieków». A dwudziestu czterech Starców, zasiadających na tronach swych przed tronem Boga, padło na oblicza i oddało pokłon Bogu,.. (…) Potem Świątynia Boga w niebie się otwarła, i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego Świątyni, a nastąpiły błyskawice, głosy, gromy, trzęsienie ziemi i wielki grad.

zz3202 - od K

C) LOSY KOŚCIOŁA

  1.  Pojawienie się Niewiasty, smoka i walka w niebie:

 niewiasta, która porodziła Dziecię

– smok „barwy ognia, mający siedem głów i dziesięć rogów, a na głowach jego siedem diademów” chcący „pożreć dziecię”

–  walka w niebie między Michałem i jego aniołami a Smokiem i jego aniołami; „I został strącony wielki Smok, Wąż starodawny, który się zwie diabeł i szatan, zwodzący całą zamieszkałą ziemię, został strącony na ziemię, a z nim strąceni zostali jego aniołowie”

– dwa skrzydła orła białego – „A kiedy ujrzał Smok, że został strącony na ziemię, począł ścigać Niewiastę, która porodziła Mężczyznę. I dano Niewieście dwa skrzydła orła wielkiego, by na pustynię leciała na swoje miejsce, gdzie jest żywiona przez czas i czasy, i połowę czasu, z dala od Węża.”

– powódź, której wody porywają niewiastę – „A Wąż za Niewiastą wypuścił z gardzieli wodę jak rzekę, żeby ją rzeka uniosła. Lecz ziemia przyszła z pomocą Niewieście i otworzyła ziemia swą gardziel, i pochłonęła rzekę, którą Smok ze swej gardzieli wypuścił.

2. — Nadejście pierwszej i drugiej bestii 

a. – przekazanie władzy przez strąconego na Ziemię Smoka pierwszej bestii „wychodzącej z morza, mającej dziesięć rogów i siedem głów, a na rogach jej dziesięć diademów, a na jej głowach imiona bluźniercze” (…) Zatem otworzyła swe usta dla bluźnierstw przeciwko Bogu, by bluźnić Jego imieniu i Jego przybytkowi, i mieszkańcom nieba. Potem dano jej wszcząć walkę ze świętymi i zwyciężyć ich, i dano jej władzę nad każdym szczepem, ludem, językiem i narodem.”

– „Wszyscy mieszkańcy ziemi będą oddawać pokłon władcy, każdy, którego imię nie jest zapisane od założenia świata w księdze życia zabitego Baranka.”

b. – druga bestia (666 / „fałszywy prorok”) na usługach pierwszej:

– ” Potem ujrzałem inną Bestię, wychodzącą z ziemi: miała dwa rogi podobne do rogów Baranka, a mówiła jak Smok. I całą władzę pierwszej Bestii przed nią wykonuje, i sprawia, że ziemia i jej mieszkańcy oddają pokłon pierwszej Bestii, której rana śmiertelna została uleczona. (…)I sprawia, że wszyscy: mali i wielcy, bogaci i biedni, wolni i niewolnicy otrzymują znamię na prawą rękę lub na czoło i że nikt nie może kupić ni sprzedać, kto nie ma znamienia – imienia Bestii lub liczby jej imienia. Tu jest [potrzebna] mądrość. Kto ma rozum, niech liczbę Bestii przeliczy: liczba to bowiem człowieka. A liczba jego: sześćset sześćdziesiąt sześć.”

3.– Triumf baranka:

Pojawia się baranek z dziewiczym orszakiem „stojący na górze Syjon, a z Nim sto czterdzieści cztery tysiące, mające imię Jego i imię Jego Ojca wypisane na czołach”

(14.2) ” I usłyszałem z nieba głos jakby głos mnogich wód i jakby głos wielkiego gromu. A głos, który usłyszałem, [brzmiał] jak gdyby harfiarze uderzali w swe harfy. I śpiewają jakby pieśń nową przed tronem i przed czterema Zwierzętami, i przed Starcami: a nikt tej pieśni nie mógł się nauczyć prócz stu czterdziestu czterech tysięcy – wykupionych z ziemi.”

– zapowiedź godziny sądu

(14.13) „I usłyszałem głos, który z nieba mówił: «Napisz: Błogosławieni, którzy w Panu umierają – już teraz. Zaiste, mówi Duch, niech odpoczną od swoich mozołów, bo idą wraz z nimi ich czyny».”

– żniwo i winobranie: „

– hymn Mojżesza i baranka: „siedmiu aniołów trzymających siedem plag, tych ostatecznych, bo w nich się dopełnił gniew Boga. I ujrzałem jakby morze szklane, pomieszane z ogniem, i tych, co zwyciężają Bestię i obraz jej. I ujrzałem jakby morze szklane, pomieszane z ogniem, i tych, co zwyciężają Bestię i obraz jej, i liczbę jej imienia, stojących nad morzem szklanym, mających harfy Boże.”

zz3027 - dla K

D) DALSZE LOSY LUDZKOŚCI

1.– Ze Świątyni Świadectwa wychodzi siedmiu aniołów z siedmioma czaszami

Jan: „Potem ujrzałem: w niebie została otwarta świątynia Przybytku Świadectwa i ze świątyni wyszło siedmiu aniołów, mających siedem plag, odzianych w czysty, lśniący len, przepasanych na piersiach złotymi pasami. I jedno z czterech Zwierząt podało siedmiu aniołom siedem czar złotych, pełnych gniewu Boga żyjącego na wieki wieków.” Wylewanie zawartości czasz wywołuje kolejno 7 plag gnębiących ludzkość:

„I ujrzałem wychodzące z paszczy Smoka i z paszczy Bestii, i z ust Fałszywego Proroka trzy duchy nieczyste jakby ropuchy; a są to duchy czyniące znaki – demony, które wychodzą ku królom całej zamieszkanej ziemi, by ich zgromadzić na wojnę w wielkim dniu wszechmogącego Boga. (…) I zgromadziły ich na miejsce, zwane po hebrajsku Har-Magedon. Siódmy wylał swą czaszę w powietrze: a ze świątyni od tronu dobył się donośny głos mówiący: «Stało się!» I nastąpiły błyskawice i głosy, i gromy, i nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi, jakiego nie było, odkąd jest człowiek na ziemi„:

– siedem czasz i siedem plag: Wylewanie zawartości czasz wywołuje kolejno 7 plag gnębiących ludzkość:

– 1 plaga (wylewanie czaszy na ziemię): „I poszedł pierwszy, i wylał swą czaszę na ziemię. A wrzód złośliwy, bolesny, wystąpił na ludziach, co mają znamię Bestii, i na tych, co wielbią jej obraz.”

– 2 plaga (wylewanie czaszy na morze):A drugi wylał swą czaszę na morze. I stało się ono krwią jakby zmarłego, i każda z istot żywych poniosła śmierć – te, które są w morzu.”

– 3 plaga (wylewanie czaszy na rzeki i źródła wód): „A trzeci wylał swą czaszę na rzeki i źródła wód: i stały się krwią.”

– 4 plaga (wylewanie czaszy na słońce): „… i dano mu władzę dotknąć ogniem ludzi. I ludzie zostali dotknięci wielkim upałem,…”

– 5 plaga (wylewanie czaszy na tron „Bestii”): „… i w jej królestwie nastały ciemności, a ludzie z bólu gryźli języki i Bogu nieba bluźnili za bóle swoje i wrzody, ale od czynów swoich się nie odwrócili.”

– 6 plaga (wylewanie czaszy na rzekę Eufrat): „A wyschła jej woda, by dla królów ze wschodu słońca droga stanęła otworem. I ujrzałem wychodzące z paszczy Smoka i z paszczy Bestii, i z ust Fałszywego Proroka trzy duchy nieczyste jakby ropuchy; a są to duchy czyniące znaki -demony, które wychodzą ku królom całej zamieszkanej ziemi, by ich zgromadzić na wojnę w wielkim dniu wszechmogącego Boga. (…) I zgromadziły ich na miejsce, zwane po hebrajsku Har-Magedon.”

– 7 plaga (wylewanie czaszy na powietrze): ” I nastąpiły błyskawice i głosy, i gromy, i nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi, jakiego nie było, odkąd jest człowiek na ziemi: takie trzęsienie ziemi, tak wielkie. A wielkie miasto rozpadło się na trzy części i miasta pogan runęły. I wspomniał Bóg na Wielki Babilon, by mu dać kielich wina – gniewu zapalczywości swej.”

2.– Kara, upadek i zagłada Wielkiego Babilonu

– „Wielka Nierządnica”: ” Potem przyszedł jeden z siedmiu aniołów, mających siedem czasz, i tak odezwał się do mnie: «Chodź, ukażę ci wyrok na Wielką Nierządnicę, która siedzi nad wielu wodami,  z którą nierządu się dopuścili królowie ziemi, a mieszkańcy ziemi się upili winem jej nierządu».(…) Wody, które widziałeś, gdzie Nierządnica ma siedzibę, to są ludy i tłumy, narody i języki.

– Upadek Babilonu: „… i upadło siedlisko demonów i kryjówka wszelkiego ducha nieczystego, i kryjówka wszelkiego ptaka nieczystego i budzącego wstręt”.

– Niewiasta i Bestia, która „nosi w sobie niewiastę”:

„A zdumieją się mieszkańcy ziemi, ci, których imię nie jest zapisane w księdze życia od założenia świata – spoglądając na Bestię, iż była i nie ma jej, a ma przybyć. Tu trzeba zrozumienia, o mający mądrość! Siedem głów to jest siedem gór tam, gdzie siedzi na nich Niewiasta. Tu trzeba zrozumienia, o mający mądrość! Siedem głów to jest siedem gór tam, gdzie siedzi na nich Niewiasta.”

3.-– Zaślubiny baranka (Dziękczynne Alleluja niebiańskie)

(19.6) ” I usłyszałem jakby głos wielkiego tłumu i jakby głos mnogich wód, i jakby głos potężnych gromów, które mówiły: «Alleluja, bo zakrólował Pan Bóg nasz, Wszechmogący. Weselmy się i radujmy, i dajmy Mu chwałę, bo nadeszły Gody Baranka, a Jego Małżonka się przystroiła,..”

zz2395 - dla K

4.– Tysiącletnie panowanie Chrystusa

(Roz.19.20) „I pochwycono Bestię, a z nią Fałszywego Proroka, co czynił wobec niej znaki, którymi zwiódł tych, co wzięli znamię Bestii i oddawali pokłon jej obrazowi. Oboje żywcem wrzuceni zostali do ognistego jeziora, gorejącego siarką.”

(Roz.20) „Potem ujrzałem anioła, zstępującego z nieba, który miał klucz od Czeluści i wielki łańcuch w ręce. I pochwycił Smoka, Węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. I wtrącił go do Czeluści, i zamknął, i pieczęć nad nim położył, by już nie zwodził narodów, aż tysiąc lat się dopełni. (…)

I ujrzałem trony – a na nich zasiedli [sędziowie], i dano im władzę sądzenia – i ujrzałem dusze ściętych dla świadectwa Jezusa i dla Słowa Bożego, i tych, którzy pokłonu nie oddali Bestii ani jej obrazowi i nie wzięli sobie znamienia na czoło ani na rękę. Ożyli oni i tysiąc lat królowali z Chrystusem.

5.– Ostateczna walka

„A gdy się skończy tysiąc lat, z więzienia swego szatan zostanie zwolniony. I wyjdzie, by omamić narody z czterech narożników ziemi, Goga i Magoga8, by ich zgromadzić na bój, a liczba ich jak piasek morski. Wyszli oni na powierzchnię ziemi i otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane; a zstąpił ogień od Boga z nieba i pochłonął ich. A diabła, który ich zwodzi, wrzucono do jeziora ognia i siarki, tam gdzie są Bestia i Fałszywy Prorok.

6.-– Sąd i zagłada wrogich narodów

„Potem ujrzałem wielki biały tron i na nim Zasiadającego, od którego oblicza uciekła ziemia i niebo, a miejsca dla nich nie znaleziono. I ujrzałem umarłych – wielkich i małych stojących przed tronem, a otwarto księgi. I inną księgę otwarto, która jest księgą życia. I osądzono zmarłych z tego, co w księgach zapisano, według ich czynów. I morze wydało zmarłych, co w nim byli, i Śmierć, i Otchłań wydały zmarłych, co w nich byli, i każdy został osądzony według swoich czynów. A Śmierć i Otchłań wrzucono do jeziora ognia. To jest śmierć druga – jezioro ognia. Jeśli się ktoś nie znalazł zapisany w księdze życia, został wrzucony do jeziora ognia.”

zz3103- dla K7. Powstanie miasta bożego – „nowego niebiańskiego Jeruzalem”

— ” I ujrzałem niebo nowe i ziemię nową, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie ma. I Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża. (…) A nic nieczystego do niego nie wejdzie ani ten, co popełnia ohydę i kłamstwo, lecz tylko zapisani w księdze życia Baranka. (…) A świątyni w nim nie dojrzałem: bo jego świątynią jest Pan Bóg wszechmogący oraz Baranek. I Miastu nie trzeba słońca ni księżyca, by mu świeciły, bo chwała Boga je oświetliła, a jego lampą – Baranek. I w jego świetle będą chodziły narody, i wniosą do niego królowie ziemi swój przepych.”

8.– Epilog: zapowiedź powtórnego przyjścia Chrystusa

„Ja, Jezus, posłałem mojego anioła, by wam zaświadczyć o tym, co dotyczy Kościołów. Jam jest Odrośl i Potomstwo Dawida, Gwiazda świecąca, poranna».  A Duch i Oblubienica mówią: «Przyjdź!» A kto słyszy, niech powie: «Przyjdź!» I kto odczuwa pragnienie, niech przyjdzie, kto chce, niech wody życia darmo zaczerpnie. Ja świadczę każdemu, kto słucha słów proroctwa tej księgi: jeśliby ktoś do nich cokolwiek dołożył, Bóg mu dołoży plag zapisanych w tej księdze. A jeśliby ktoś odjął co ze słów księgi tego proroctwa, to Bóg odejmie jego udział w drzewie życia i w Mieście Świętym – które są opisane w tej księdze. Mówi Ten, który o tym świadczy: «Zaiste, przyjdę niebawem».”

III) Interpretacja Księgi Objawienia na podstawie readingów E. Cayce’ego

Sens Objawienia, jaki wyłania się z wypowiedzi „Śpiącego Proroka” w trakcie jego readingów, jest całkowicie odmienny od tego, jaki prezentują badacze Biblii czy też katoliccy duchowni. Apokalipsa św. Jana nie jest wizją apokaliptyczną, lecz mapą drogową dla rozwoju duchowego indywidualnej duszy, a Armagedon to rzeczywiście miejsce walki dobra ze złem, ale nie między ludźmi w określonym miejscu na globie, lecz we wnętrzu człowieka. To osobista walka i zmaganie się ze swoimi wątpliwościami, słabościami i negatywnymi siłami w nas samych, a celem tej walki jest powrót do swojej prawdziwej, pierwotnej duchowej tożsamości. „Apokalipsa” ma charakter symboliczny, gdzie w słowach-symbolach ukryte są konkretne treści.

Swoich wizji św. Jan doznał w stanie oświecenia, podczas którego w ciele człowieka uaktywniona i oczyszczona na drodze rozwoju duchowego energia kundalini swobodnie płynie przez wszystkie czakry, łącząc się w czakrze korony z energią boską. Poprzez swoje wizje św. Jan przekazuje ludziom swoje osobiste duchowe doświadczenia, które mają charakter uniwersalny i dotyczą bez wyjątku każdego z nas. Stanowią one wzór ścieżki duchowej, jaką musi przejść istota ludzka, aby móc stopniowo przetransformować siebie w sferze fizycznej, emocjonalnej i mentalnej, zjednoczyć się ze swoim Wyższym Ja i stać się w ten sposób istotą w pełni duchową Ta ścieżka to poszukiwanie, doświadczanie i zmaganie się ze sobą samym. Ale, jak twierdzi E.Cayce, warunkiem dla otrzymania odpowiedzi i dla doświadczenia siebie jako istoty boskiej jest nauczenie się życia według przykazań: „Czyń dobro, nikogo nie osądzaj i kochaj wszystkich”. Biblia w całości ze Starym i Nowym Testamentem, od Księgi Rodzaju (pierwsza księga Tory) do Apokalipsy (księga zamykająca Nowy Testament) jest symboliczną relacją z historii człowieka (zarówno tej fizycznej, jak i spirytualnej), który miliardy lat temu był potężną istotą duchową ( Monika: „Polecam wpis 67 o dziejach ludzkości.”). Jest historią od jego upadku (opisany w Genesis) do odrodzenia się jego duszy (Monika: „Apokalipsa jest praktyczną wskazówką prowadzącą do owego odrodzenia.”). Liczba 7 odnosi się do siedmiu czakr znajdujących się w ciele eterycznym człowieka, które wiążą się z poziomami świadomości: od najniższego do najwyższego.  (Monika: „W moich poprzednich artykułach dotyczących życia Jezusa Chrystusa (wpis 80) oraz modlitwy „Ojcze Nasz” (wpis 82) można poczytać o tym, że Chrystus przemierzył wiele krajów Azji, gdzie zgłębił tajemnice energii kundalini i 7 czakr”.).

zz2593  -od K

Cayce twierdził, że świadomość człowieka ma trzy wymiary: podświadomy, świadomy i nadświadomy (aspekt duchowy). To właśnie w nadświadomości, czyli w sferze ducha, u człowieka dochodzi do mistycznego zjednoczenia jego duszy z Bogiem (Monika: „Obecna medycyna, psychiatria i psychologia nie uznają istnienia nadświadomości, nie uznają również ani energii życiowej nazywanej praną, ani energii świadomości nazywanej kundalini. I wreszcie nie akceptują istnienia piątego elementu w naturze – eteru – i całej rzeczywistości rozgrywającej się na subtelnych poziomach ciała eterycznego w człowieku – nie należy mylić go z astralnym – i w naturze i we wszechświecie”).

Readingi zawierają odpowiedzi Cayce’ego na zadawane mu pytania, dlatego nie ma w nich opisów wszystkich symboli występujących w „Apokalipsie”, a jedynie tych, o które go pytano. Jednak jego wszystkie wypowiedzi stanowią razem spójną całość i nie pozostawiają wątpliwości co do właściwej treści i sedna przekazu Księgi Objawień.

1.– Listy do siedmiu Kościołów

Tak jak Kościół jest symbolem świętego miejsca, tak czakry są miejscami, gdzie duchowe wibracje  przenikają do ciała, sfery emocjonalnej i mentalnej. To, co boskie, wnika do ludzkiej duszy poprzez oczyszczone czakry i płynącą przez nie przebudzoną kundalini. 7 Kościołów w różnych miastach Azji Mniejszej odpowiada siedmiu głównym czakrom w ciele eterycznym człowieka, które umiejscowione są w kanale o nazwie Sushumna przebiegającym wewnątrz fizycznego kręgosłupa.

Każda z czakr wpływa na funkcjonowanie poszczególnych części ciała fizycznego łącznie z mózgiem, odpowiada za właściwą pracę gruczołów dokrewnych (jest ich siedem i każdy jest przyporządkowany jednej czakrze) i wydzielanych przez nie hormonów. To właśnie przez czakry energia duchowa z naszej nadświadomości (u każdego człowieka jej zakres jest inny) przenika do naszego ciała mentalnego, emocjonalnego (Monika: „Cayce określa je wspólnym mianem „umysłu”, tak jak wiele odgałęzień filozofii Wschodu.„) i  fizycznego. Po ciele fizycznym rozprowadzają ją hormony wydzielane przez gruczoły do krwi; hormony regulują nie tylko pracę ciała, ale również mają silny wpływ na naszą psychikę (emocje i myśli). Im mniej energii duchowej (pochodzącej ze Źródła/ od Boga) w naszej nadświadomości, tym mniej dostaje się jej do wszystkich ciał i tym bardziej jesteśmy niewolnikami naszych niekontrolowanych emocji i myśli nabytych w trakcie życia. Te z kolei blokują czakry i nie pozwalają swobodnie płynąć energii kundalini (Monika: „Która jest energią świadomości w odróżnieniu od prany będącej energią życiową.”), którą jednak trzeba najpierw w sobie przebudzić. A warunkiem do jej przebudzenia i rozpoczęcia procesu rozwoju duchowego,  czyli transformacji całej naszej energii we wszystkich ciałach w energię duchową płynącą z nadświadomości, jest właśnie stopień naszego uduchowienia. I tak zamyka się błędne koło (Monika: „Cayce barzdo dokładnie o tym wszystkim mówi.”).

Tak jak ciało fizyczne posiada układ nerwowy, tak ciało eteryczne posiada system meridian (nadis) – które odchodzą od głównego kanału Sushumna. Jest ich ponad 70 000. Połączone są one z systemem nerwowym i dzięki temu zarówno prana jak i energia kundalini mają wpływ na jego funkcjonowanie: prana w aspekcie fizycznym, a kundalini – umysłowym i duchowym. Tak więc czakry są miejscami, gdzie oba rodzaje energii dystrybuowane są w nas na wszystkich poziomach: fizycznym, emocjonalnym i mentalnym. Cayce twierdzi, że kiedy dusze zdecydowały się zejść ze sfery ducha w materię, zostały zaopatrzone najpierw w ciało eteryczne z jego czakrami, a dopiero później z tego poziomy przybrały formę fizyczną, kształtując jednocześnie swoje ciała emocjonalne i mentalne (Monika: „O początkach człowieka na Ziemi piszę w notce 67.”). Również właśnie w czakrach zawarta jest cała pamięć człowieka o jego przeszłości karmicznej na ziemi oraz z wcześniejszych okresów. Nasz mózg jest produktem końcowym, który odbiera wszystkie informacje z poziomu eteru. Wszystkie informacje i bodźce zewnętrzne, są najpierw odbierane przez nasze ciało eteryczne, a dopiero potem, dzięki połączeniu nadis z nerwami, przekazywane są do mózgu fizycznego.Zrozumienie sieci powiązań między duchowym rozwojem, fizycznością i umysłowością człowieka oraz jego przeszłością karmiczną to klucz do zrozumienia „Apokalipsy”.

zz3318 - dla K

W listach do 7 Kościołów znajdują się wskazówki mówiące o tym, od czego zacząć i co po kolei robić, aby zmienić ten stan rzeczy, czyli przerwać zamknięty krąg, w jakim tkwi dusza. Należy zacząć od płaszczyzny fizycznej, czyli od prawdziwej skruchy, pokuty i konkretnych dobrych uczynków w stosunku do bliźnich.

 7 Kościołów (Efez, Smyrna, Pergamon, Tiatyra, Sardynia, Filadelfia i Laodycea) symbolizuje negatywne energie (siły destrukcyjne) w człowieku. Wszystkie możliwe formy przejawu tych energii widoczne są w poszczególnych czakrach wyrażających poziomy świadomości od najnizszego do najwyższego w czakrze korony. Natomiast w listach do 7 Kościołów znajdują się wskazówki mówiące o tym, od czego zacząć i co po kolei robić, aby zmienić ten stan rzeczy, czyli przerwać zamknięty krąg, w jakim tkwi dusza. Należy zacząć od płaszczyzny fizycznej, czyli od prawdziwej skruchy, pokuty i konkretnych dobrych uczynków w stosunku do bliźnich. (Monika: „W każdym z listów do 7 Kościołów jest wskazówka, jak pokonywać negatywne aspekty przynależne energetycznie do poszczególnych czakr i co to są za aspekty. Aby przykładowo pokonać słabości związane z pierwszą czakrą, jak np. dbanie tylko o własną materialną wygodę, trzeba zacząć troszczyć się o wygodę potrzebujących.”)

– 1 czakra (Efez) pokonanie słabości związanych z fizycznością i materią i podjęcie konkretnych działań na poziomie fizycznym:  „Ale mam przeciw tobie to, że odstąpiłeś od twej pierwotnej miłości. Pamiętaj więc, skąd spadłeś, i nawróć się i pierwsze czyny podejmij!(2.5).”

Monika: „Według Cayce’ego słowo <upadek> ma głębszy sens: oznacza pierwotny upadek ze świata duchowego w świat materii , a nie tylko upadek moralny już w niższym wymiarze materii i to w dodatku w ramach tylko jednej inkarnacji. Nawrócenie się oznacza odwrócenie tego procesu i wkroczenie na ścieżkę prowadzącą z powrotem do duchowości i tym samym powrót do rzeczywistości wyższych wymiarów bytu.

W tym miejscu chciałabym również zwrócić uwagę na dość istotną sprawę. Otóż tłumaczenia z oryginału w różnych językach nie pokrywają się ze sobą (chodzi o wierność przekazu a nie dosłowność). Moje osobiste wrażenie po przeczytaniu wersji angielskiej, niemieckiej i polskiej jest takie, że tłumaczenie polskie w niektórych miejscach nieco wypacza istotę przekazu (dotyczy to również innych części Biblii). Podam przykład z tego samego listu. Oto wersja polska: <Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów. Zwycięzcy dam spożyć owoc z drzewa życia, które jest w raju Boga (2.7)>. Słowo <zwycięzca> występuje tylko w wersji polskiej i sugeruje zwycięstwo nad kimś, natomiast w wersjach ang. i niem. użyto zwrotu „ten, kto pokona samego siebie”, a to zasadnizca różnica i sedno sprawy, bo w rozwoju duchowym chodzi właśnie o ciągłe pokonywanie własnych słabości i ułomności, czyli samego siebie. Zwrot „ten, kto przezwycięży samego siebie” pojawia się pod koniec każdego z 7 listów, jego znaczenie jest więc kluczowe i dotyczy wewnętrznych zmagań człowieka.”

Według Cayce’ego zwrot ten [ang.: „him that overcometh(himself) will / niem.: wer (sich) überwindet] oznacza właśnie pokonanie samego siebie (Monika: „swojego ego/niższego ja„), czyli „stanie się mistrzem samego siebie”, a co zatym idzie – „przezwyciężenie tego świata”, „tak jak uczynił to Chrystus”. Cayce uważa, że pokonanie samego siebie jest o wiele trudniejsze niż zwycięstwo nad wrogiem zewnętrznym.  Oto oryginalne słowa E.Cayce’ego dotyczące pokonywania/przezwuciężania samego siebie (=swojego niższego ja): ” The conquering of self is truly greater than were one to conquer many worlds.”

Monika: „Pisząc ten artykuł, korzystałam ze wszystkich 3 wersji językowych „Apokalipsy” i w niektórych miejscach wybrałam te wersje, które według mnie są najwłaściwsze. Link do całego tekstu ‚Apokalipsy” znajduje się na samym końcu wpisu.

zz2603 - dla k– 2 czakra (Smyrna) – Druga czakra to negatywne i pozytywne aspekty energii seksualnej i energii pieniędzy (wierność, bogactwo i ubóstwo idei oraz bogactwo i ubóstwo materialne): Znam twój ucisk, utrapienia i ubóstwo – ale ty jesteś bogaty (…) Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci wieniec życia. (…) Temu, kto pokona samego siebie, śmierć druga na pewno nie wyrządzi szkody.”

Monika: „Śmierć druga to nic innego, jak pokonanie swoich słabości na poziomie drugiej czakry, a pokonanie ich jest kolejnym krokiem (drugim z siedmiu) do całkowitego zwycięstwa nad samym sobą.”

– 3 czakra (Pergamon) – Trzecia czakra, to miejsce w którym mieści się ludzkie ego, jego ziemska indywidualność ze wszystkimi żądzami i pragnieniami związanymi z dominacją i władzą nad innymi. Kościół w Pergamonie jest symbolem „tronu szatana”: Wiem, gdzie mieszkasz: tam, gdzie jest tron szatana, (…).”

Monika: „Tron szatana” symbolizuje ludzkie ego w swojej najwyższej (=tron) skrajności. Solar plexus jest czakrą, w której w negatywnym jej aspekcie objawiają się silne negatywne emocje i reakcje prowadzące do destrukcyjnych działań. To również z tej czakry następuje atak energetyczny na drugiego człowieka (wampiryzm energetyczny).”

– 4 czakra (Tiatyra) – To czakra serca, czakra miłości i służby bliźniemu w jej szlachetnym aspekcie, lub miejsce głęboko skrywanych urazów i nienawiści. „Znam twoje czyny, MIŁOŚĆ, wiarę, POSŁUGĘ” / „.. Ja jestem Ten, co przenika nerki i SERCA;”

Monika: „Słowa <serce> , <miłość> i <posługa> nie występują w żadnym innym liście.”

– 5 czakra (Sardynia) – Symbolizuje eter (5. żywioł, który jest podstawą dla pozostałych czterech: ziemi, wody, ognia i powietrza) i kronikę Akasza (księgę, w której zapisane są nasze wszystkie poprzednie wcielenia i formy istnienia). Jest pomostem między myśleniem i czuciem. „.. i z KSIĘGI ŻYCIA imienia jego nie wymażę”

Monika: „Wyrażenia <stać się czujnym> i <czuwać> odnoszą się do kontroli/czuwania nad własnymi myślami pozostającymi w ścisłym związku z emocjami i uczuciami.

– 6. czakra (Filadelfia) – To czakra mocy (potęgi woli wyrażającej się poprzez siłę wyobraźni, siłę myśli oraz siłę słowa. Tu umieszczone są parazmysły (Trzecie Oko/ szósty zmysł) i umiejętność kontrolowania całej osobowości. Tu spotykają się i jednoczą Ida i Pingala (energia męska i żeńska):

a. – „Oto postawiłem jako dar przed tobą DRZWI OTWARTE, których nikt nie może zamknąć, bo ty chociaż MOC masz znikomą, zachowałeś moje SŁOWO i nie zaparłeś się mego imienia”.

Monika: „Otwarte drzwi symbolizują otwarte trzecie oko i wejście do świata pozazmysłowego (nie postrzegalnego przez 5 fizycznych zmysłów).”

b. – Przyjdę niebawem: Trzymaj, co masz, by nikt twej KORONY nie zabrał! Tego, kto przezwycięży sam siebie, uczynię FILAR W ŚWIĄTYNI Boga mojego i już nie wyjdzie na zewnątrz”.

Monika: „Pod koniec szóstego listu pojawia się zapowiedź tego, co będzie miało miejsce w siódmym liście, czyli na poziomie czakry korony. W wersji angielskiej i niemieckiej występuje słowo <korona>, w polskiej – <wieniec>.”

– 7. czakra (Laodycea) – Czakra Korony: tu spotykają się niższe Ja z boską energią i poddane jest duchowej transformacji, tu energia duchowa płynąca z boskiego źródła oczyszcza i uszlachetnia energię kundalini. „WEJDĘ do niego i będę  Z NIM  wieczerzał, a on ZE MNĄ.” / ” Temu, kto przezwycięży sam siebie, dam ZASIĄŚĆ ze Mną na MOIM TRONIE..” / „

Listy do Kościołów prowadzą przez pierwszy etap transformacji duchowej, która polega na konkretnym działaniu w obszarze materii i życia codziennego przy jednoczesnej świadomej pracy nad czakrami.