esencja życia

Życie to nie dar lecz odwieczne prawo. Byliśmy, jesteśmy i będziemy.

76) Majowie – geneza narodzin państwa/ „Indianie” – rdzenni mieszkańcy Ameryki Północnej/ Ludy indiańskie Ameryki Północnej, Południowej i Środkowej (na podstawie readingów E. CAYCE’EGO – Część 8.)

2 Komentarze

zz323 - plaskorzezba_z_gliny_ceramicznej

Płaskorzeźba Majów z gliny ceramicznej, wys. 22 cm

Ten wpis jest kontynuacją wpisów 67 i 70 – 75.

Zwroty wzięte w cudzysłów są dosłownymi wypowiedziami Cayce’ego. Teksty w cudzysłowie i napisane kursywą są moimi refleksjami lub uzupełnieniami, które wplatam w trakcie opisu. W ten sposób, jeśli ktoś nie jest zainteresowany moimi wywodami, może je  pominąć.

RDZENNI  AMERYKANIE

Rdzenni mieszkańcy Ameryki Północnej („Indianie”)

Indianie żyjący dzisiaj w Ameryce Północnej i Południowej to setki ludów o złożonej etnogenezie, odrębnych pod względem etnicznym, kulturowym, religijnym oraz językowym. Według dzisiejszych badaczy pierwotna ludność tubylcza przywędrowała do Ameryki kilkanaście tysięcy lat temu podczas ostatniego zlodowacenia przez Cieśninę Beringa (85 km szerokości) znajdującą się między Azją a Ameryką (cieśnina ta łączy jednocześnie Morze Arktyczne z Oceanem Spokojnym). Rdzenne ludy Ameryki Północnej nazwane zostały „Indianami” przez Krzysztofa Kolumba, który sądził, że dotarł do wschodnich wybrzeży Azji nazywanych wtedy „Indiami”.

Pochodzenie Indian według Edgara Cayce’ego

10,5 milionów lat temu, kiedy na Ziemi pojawił się człowiek w postaci pięciu ras, nie istniały obydwie Ameryki, jaki znamy obecnie, gdyż przykrywały je wody oceanów. W Ameryce Południowej nad poziomem morza znajdowały się jedynie określone pasma północnych Andów, odpowiadające dzisiejszym terenom Ekwadoru i Peru oraz odcinek południowych Andów na obszarze obecnego Chile. W Ameryce Północnej nad wodą znajdowało się kilka południowo-zachodnich stanów obecnych USA: Nevada, Utah, Colorado, Kalifornia, Arizona i Nowy Meksyk. Wszystkie wymienione przeze mnie powyżej lądy stanowiły najdalej na wschód wysunięte terytoria Lemurii.

Z obszarów obecnej Ameryki Północnej również określone tereny na północ od obecnej Florydy i dzisiejszego dorzecza rzeki Mississipi (Floryda i dorzecze Mississipi też były pod wodą) znajdowały się wówczas ponad poziomem morza, stanowiąc z kolei wybrzeże zachodnich terytoriów Atlantydy.

Również nie istniała dzisiejsza Ameryka Środkowa poza obecnym półwyspem Jukatan. Półwysep ten był najbardziej na zachód wysuniętym lądem Atlantydy. (Monika: ” W ten sposób, tzn. „poprzez” Jukatan Atlantyda wcinała się jakby w zatokę, jaką tworzyły w tym miejscu wybrzeża Lemurii. Tak więc w tym miejscu oba kontynenty znajdywały się dość blisko siebie.”).

W poprzednim wpisie o Inkach napisałam, że rdzennymi mieszkańcami Ameryki Południowej byli Lemurianie, do których po 1. katastrofie (50 700 pne) dołączyła inna grupa etniczna Lemurian – Olmekowie -, uciekająca przed potopem. Dopiero później przybyli Atlanci. Również w Ameryce Północnej (w 6 obecnych stanach), 10,5 miliona lat temu Lemurianie jako przedstawiciele rasy brązowej pojawili się pierwsi. Po „zejściu” w gęstą materię, żyli (jak inne narody) prymitywnie i spokojnie. I tak jak dzisiaj w każdym państwie istnieją obszary rozwijające się wolniej i szybciej, tak też było wtedy. Ludność tych obszarów zachowała prosty sposób życia, żyła spokojnie, zostając w tyle za innymi obszarami Lemurii. Jednocześnie ze względu na bliskość kontynentalną z najbardziej wysuniętymi na wschód terenami Lemurii na północy, na te tereny (dzisiejsze poł.-zach. stany USA) z zachodniego wybrzeża Atlantydy sukcesywnie napływali Atlanci, którzy w tym rejonie Atlantydy też wiedli proste i spokojne życie. W ten sposób na przestrzeni tysięcy lat, w południowo-zachodnich stanach obecnych USA miał miejsce proces sukcesywnego mieszania się obydwu ras, mimo iż w tym samym czasie Atlanci i Lemurianie stanowili dwa odrębne narody. I właśnie ta społeczność i następne jej pokolenia do czasów trzech wielkich katastrof kontynentalnych to rdzenni mieszkańcy Ameryki Północnej.

 zz321 - Tsankawi,_cavattes_&_steps

Tsankawi – jamy w skałach i schody; Foto: Harrison Frazier

Z readingów wynika również, że zanim ok. 3000 pne na poł.-zach. obszary USA dotarła „tułająca się” ludność 10 rozproszonych plemion Izraela, to już po 2. kataklizmie (28 000 pne) na te tereny przybywali ich izraeliccy przodkowie!! Przybywali z Lemurii (!), a część drogi pokonywali łodziami. (Monika: „A więc i oni mieli swój genetyczny wkład w formowanie się następnych pokoleń rdzennych Indian Ameryki Północnej. Widać to po ostrych semickich rysach twarzy wielu plemion – wąskie usta i orli nos”.)

W jednym z readingów Cayce mówił, że Izraelici jako naród powstali z wymieszania się ras, ale nie powiedział jakich. (Monika: We wpisie 71, gdzie poruszyłam temat Lemurii, na podstawie określonych przesłanek wysunęłam tezę, że Żydzi i Arabowie (zaliczani do plemion semickich) oraz Hindusi mają wspólne pochodzenie: są wynikiem skrzyżowania się rasy brązowej z białą w różnych kombinacjach. I tak jak pisałam wcześniej, istnieją również przesłanki ku temu, aby sądzić, że Judaizm i Hinduizm mają wspólne korzenie w systemie wierzeń Lemurian, przy czym religia Atlantów, czyli nauka o Prawie Jednego Boga, również zdaje się mieć wpływ na rozwój Judaizmu a później Chrześcijaństwa i Islamu. Te dwie ostatnie religie jeszcze bardziej niż Judaizm podkreślają to, że Bóg jest jeden i wspólny dla wszystkich (Izraelici mieli swojego Boga na wyłączność). Wydaje się, że Hinduizm oparł się wpływom koncepcji religii atlantydzkiej i poszedł własną drogą, postulując istnienie uniwersalnej siły, która co prawda przenika cały wszechświat, ale nie posiada jednostkowej świadomości, istniejącej ponad resztą stworzenia, lecz każdy z osobna, jako indywidualna dusza jest jej wyrazem. Później buddyzm zaszedł jeszcze dalej, twierdząc, że w ogóle nie istnieje ani Bóg-Stwórca ani wieczna indywidualna świadomość. Skoncentrował się całkowicie na procesie wyzwolenia duszy z Koła Karmy oraz związanym z nim cierpieniem i na rodzajach pustki, nie mówiąc nic na temat tego, co dzieje się z indywidualną duszą po wyzwoleniu z pęt karmy. Kiedy uczniowie pytali Buddę, co dzieje się z duszą po wyzwoleniu, odpowiadał tajemniczo, że każdy dowie się sam w chwili, gdy wyzwoli się z łańcucha narodzin i śmierci.

Warto też przypomnieć, że zgodnie z readingami Atlantyda a potem Egipt są kolebką medytacji i nauki o systemie czakr (energetycznych centów w ciele człowieka), a nie Indie, które uważa się za kolebkę wszystkich religii i praojczyznę medytacji /Pisałam o tym we wpisie 73/. Na dobrą sprawę wszystkie obecne religie inspirowały się systemem wierzeń Atlantów. To Atlantyda ze swoim Prawem Jednego Boga zdaje się być punktem wyjścia dla wszystkich innych późniejszych systemów wierzeń”.)

Później, kiedy w wyniku kolejnych kataklizmów tonęły Lemuria i Atlantyda, powoli wyłaniały się nowe lądy, w tym również obszary obecnych Ameryk. Wraz z ich wynurzaniem się z czeluści oceanów mieszkańcy rozprzestrzeniali się na nowo powstających lądach, wędrując coraz dalej na północ i na południe, gdyż wyłaniające się lądy łączyły stopniowo Amerykę Północną z Jukatanem, a Jukatan z Ameryka Południową. W końcu wynurzyły się terytoria obecnej Ameryki Środkowej, a obecny kształt Jukatan przybrała dopiero po ostatnim kataklizmie.

Pierwsi północni Amerykanie urządzali swoje domostwa w naturalnych jaskiniach lub skałach, stąd nadano im nazwę „Cliff Dwellers” („Mieszkańcy ścian skalnych”). Większość z nich praktykowała poligamię. Wśród rdzennych Amerykanów rządziły kobiety. To kobieta była głową rodziny i wydawała dyspozycje. Zajmowali się „przepowiadaniem przyszłości i magią”. Rozwinęli „coś w rodzaju systemu wierzeń”. Byli bardzo religijni i posługiwali się w swych wierzeniach „znakami i symbolami” oraz wznosili świątynie. Bardzo silnie odczuwali obecność Wyższej Siły i posiadali głębokie intuicyjne „zrozumienie praw rządzących przyrodą” i tego, że „pochodzą od Boga”. Żelazo było jednym z ich pierwszych odkryć i szybko zaczęto je wykorzystywać w życiu codziennym. Metali używano jako środek wymiany lub materiał do wytwarzania biżuterii. Najważniejszą formę sztuki stanowiły kamieniarstwo i garncarstwo, które doprowadzono do mistrzostwa.

W poprzedniej notce pisałam o tym, że po 1. kataklizmie Lemurianie (Olmekowie) migrowali do dzisiejszego Peru, gdzie założyli państwo Olmeków. Natomiast po 2. kataklizmie następne grupy Lemurian kierowały się głównie do obecnych południowo-zachodnich stanów Ameryki Północnej, część z nich dotarła później nawet do stanu Oregon (na zachodnim wybrzeżu, bliżej obecnej granicy z Kanadą), gdzie wciąż można natrafić na ślady ich dawnych wierzeń, m.in. słupy totemowe. (Monika:Totemizm występuje również w krajach Azji, Polinezji, Afryce i Australii, co nasuwa myśl o wpływie kultury i ducha Lemurii na tych obszarach.). Po 2. kataklizmie (28 000 pne) najwięcej Atlantów kierowało się w stronę półwyspu Jukatan, jednak część z nich przemieszczała  się dalej – bezpośrednio lub drogą okrężną przez Jukatan – w rejony dzisiejszych stanów Nevada, Utah i Colorado oraz Arizona. W te rejony przybywali również mieszkańcy Indii (!), których nazywano „narodem Happapulpick”.  Byli mistrzami w obróbce gliny i metalu.

zz324 - totem Indian północnoamerykańskich

Totemy Indian północnoamerykańskich

Były to czasy szczególnie licznego napływu imigrantów w te strony z różnych kierunków świata, szczególnie do obecnego stanu Arizona (Monika: „Między Kalifornią a Nowym Meksykiem w linii poziomej„.). Przybywali tu również ci, którzy „byli w niewoli Persów” oraz ludność z „terenów Indochin”. Wszyscy próbowali się tu jakoś „wspólnie urządzić”, tak aby móc ze sobą w pokoju koegzystować. Dopiero po 3. kataklizmie, około 9 500 pne z tych wszystkich ras i narodowości powstała „jednorodna wspólnota”, z której później powoli rozwijały się dziesiątki różnych szczepów indiańskich (Monika:W zależności od kombinacji genów„). I właśnie tę różnorodność „zastał biały człowiek”, kiedy tysiące lat później po raz pierwszy pojawił się na północnoamerykańskim kontynencie. I tak na przykład „okrągły kształt brązowych głów Indian z południowej Arizony różni się od tych „długich i bardziej czerwonych w innych rejonach”.

Klasyfikacja ludów indiańskich według obecnej wiedzy naukowej

Do ludów indiańskich Ameryki Półn. należą m.in. Irokezi, Mohikanie, Szoszoni , Apacze, Hopi, Komancze czy Sjuksowie. Sklasyfikowano w sumie około 200 plemion. Do ludów indiańskich Ameryki Poł. zalicza się takie szczepy jak np.:  Ajmara, Keczua (Andy) / Guarani, Tupi (Amazonia) / Araukanie, Puelcze (południe kontynentu). Przy czym jest ich o wiele mniej. Szacuje się, że około 40. Widoczna jest też ogromna różnica w wyglądzie między jednymi a drugimi, a plemiona południowoamerykańskie w swojej urodzie nie są między sobą tak zróżnicowane jak północnoamerykańskie. (Monika: „Oczywiste jest, iż bierze się to stąd, że w Ameryce Południowej nie doszło do zmieszania się tylu kultur, co w Ameryce Północnej. Znaczny wkład w różnorodność genetyczną plemion północnoamerykańskich miały geny semickie pochodzące od Izraelitów. W Ameryce Południowej praktycznie tylko Lemurianie i Atlanci dali początek narodowi Inków, a jedynym punktem wyjściowym dalszej ekspansji na tym kontynencie było Peru”. I wreszcie ludy indiańskie Ameryki Środkowej (Mezoameryki) – są wśród nich np. Majowie, Aztekowie, Toltekowie, Zapatekowie czy Olmekowie. Do tej pory nauka sklasyfikowała ich około kilkunastu. (Monika: „Przypominam, że Olmekowie uważani są przez naukowców za twórców pierwszej cywilizacji Mezoameryki. Według Cayce’ego Olmekowie rzeczywiście przybyli na Jukatan, ale długo po tym, jak wraz z Atlantami stworzyli Imperium Inków w Andach (tereny obecnego Peru)i była to tylko pewna grupa”.)

zz322 - Swiątynai Wojowników

Świątynia Wojowników w Chichen Itza ; Foto: http://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.5/

MAJOWIE

Pochodzenie i rozwój cywilizacji  Majów/ Inne ludy indiańskie Mezoameryki

Majowie to lud indiański zamieszkujący obecnie poł.-wsch. Meksyk (półwysep Jukatan). Według oficjalnej nauki Majowie stworzyli wysoko rozwiniętą cywilizację, której początki sięgają 400-300 pne. Pozostawili po sobie wspaniałe dzieła architektury (np. świątynie w formie piramid schodkowych). Na półwyspie odnaleziono też ruiny miast będące pozostałościami po kulturze Majów. Majowie byli doskonałymi matematykami, astronomami i astrologami. Dzisiaj znani są na całym świecie dzięki słynnemu Świętemu Kalendarzowi Tzolkin. Na półwyspie odnaleziono liczne pozostałości kultury Majów – ruiny miast (np. Mayapán), piramidy oraz świątynie (np. Świątynia Słońca w Palenque). Najpełniej odtworzoną dotychczas przez archeologów metropolia dawnego królestwa Majów jest miasto Chichen Itza ze Świątynią Wojowników i Świątynią Kukulkana nazywaną „El castillo” („Zamek”), największą z piramid – mniejszą od Wielkiej Piramidy w Gizie, ale większą od kopców wykonanych przez Budowniczych Kopców.

Czasy świetności Majów przypadają na ok. 200 n.e., jej koniec na ok. 600 n.e.. Przyczyny załamania się cywilizacji Majów nie są znane. Istnieją tylko przypuszczenia (np. gwałtowne zmiany klimatyczne i w konsekwencji głód albo  krwawe walki). Potomkowie Majów żyją dziś w Meksyku i Gwatemali.

Jukatan (największa jego część należy do Meksyku, pozostałe obszary do Gwatemali i niewielkie terytorium do Belize) to część tzw. Mezoameryki, regionu wielkich środkowoamerykańskich kultur prekolumbijskich rozciągającego się od środkowego Meksyku do Przesmyku Panamskiego. Do tych kultur naukowcy zaliczają (oprócz Majów) m.in. takie ludy indiańskie jak Aztekowie, Toltekowie czy Zapotekowie. Mezoamerykę wyróżniały m.in. takie elementy kulturowe jak: uprawa kukurydzy i bawełny, piramidy schodkowe, pismo hieroglificzne i piktograficzne (z których tylko część została odczytana), składanie ofiar z ludzi (głównie poprzez wyrywanie im serca na kamieniu ofiarnym).

Aztekowie stali się prawie tak samo znani jak Majowie. Według dzisiejsze nauki późniejsi Aztekowie wyruszyli na początku XII w. z Ameryki Północnej i dotarli na Jukatan. Naukowcy twierdzą, że kultura aztecka rozwijała się w całkowitej izolacji. Rozwinęli tkactwo, sztukę zdobniczą, tworzyli piękne mozaiki, liczne rzeźby z kryształu górskiego i innych kruszców szlachetnych. Mistrzostwo osiągnęli w sztuce złotniczej, choć najbardziej cenili jaspis, a dopiero potem miedź, srebro i na końcu złoto. Nie znali żelaza ani stopu brązu. Co prawda posiadali pismo i mieli kalendarz, ale naukę rozwinęli słabiej – nie mieli zbyt wielkich osiągnięć na polu matematyki, medycyny, którą zajmowali się przede wszystkim kapłani. Uprawiali kukurydzę, fasolę, dynię, ananasy, a także kakao, pieprz i tytoń. Badacze twierdzą, że stanowili najsilniejszy naród w prekolumbijskim Meksyku. Państwo azteckie zostało zniszczone i podbite w XVI wieku przez hiszpańskie siły konkwistadora Corteza.

Geneza państwa Majów według readingów Cayce/ego

Migracje Lemurian i  Atlantów po kolejnych kataklizmach ze szczególnym uwzględnieniem Jukatanu, gdzie narodziła się kultura Majów:

Po 1K (50 700 pne) – Atlanci: głównie Hiszpania i Francja, m.in. Pireneje, oraz w mniejszym stopniu do Ameryk (Północnej i Południowej) i na Jukatan, który należał do zachodnich terytoriów Atlantydy ocalałe po wszystkich katastrofach // Lemurianie: udawali się głównie w kierunku obecnych obszarów Peru (wtedy „Og” i „Oz”), gdzie później brali udział w budowaniu imperium Inków, i po części na tereny dzisiejszych poł.-zach. stanów USA oraz na Jukatan

Po 2K (28 000 pne) – Atlanci: głównie do Ameryki Środkowej, czyli na Jukatan (obecny Meksyk i Gwatemala) oraz w mniejszości do obecnego Maroka i Egiptu //Lemurianie: głównie na obszary dzisiejszych zachodnio – południowych stanów USA, gdzie doszło do zmieszania się z rdzennymi mieszkańcami Ameryki Północnej („Indianami”); część społeczności powędrowała później w kierunku Jukatanu, przyczyniając się do narodzin Imperium Majów

Po 3K (10 700 pne) – Atlanci: głównie do Egiptu

zz325 - Piramida w chichen_itza

Piramida („El Castillo”) w Chichen Itza

Jak wynika z readingów (i co opisałam dokładnie na początku), południowo-zachodnie obszary Ameryki Północnej stały się prawdziwym tyglem ras i narodowości. Część wymieszanej wcześniej ludności z terenów poł.-zach. obecnych USA powędrowała w kierunku środkowego zachodu, gdzie utworzyła inną tajemniczą kulturę znaną pod nazwą „Budowniczych Kopców” (Mound Builders), a jeszcze inna jej część została przepędzona przez „silnych mężczyzn z północy” dalej na południe. (Monika: „Cayce nie sprecyzował bliżej, kogo miał na myśli pod pojęciem ‚silnych mężczyzn z północy’. Może chodziło o Wikingów?”). Przepędzona ludność zawędrowała do Ameryki Środkowej (na Jukatan), gdzie wywarła silny wpływ na rozwój kultury Majów. „Najaktywniejsza” okazała się ona na obszarach Doliny Meksyku (płaskowyż w środkowej części Meksyku), czyli dzisiejszego miasta Meksyk.

Po 2. kataklizmie nastąpił prawdziwy exodus Atlantów na Jukatan (wtedy nazywany „Yuk”), niektórzy przybywali tam „pojazdami powietrznymi”. Wtedy na Jukatanie panował umiarkowany klimat, a teren był bardzo zróżnicowany (Monika: „Dzisiaj Jukatan to przeważnie równiny z podrównikowym klimatem bez jezior i rzek„.) W kierunku Jukatanu powędrowała też przemieszana wcześniej społeczność z poł.-zach. stanów Ameryki Północnej (napisałam o tym powyżej).

Później, czyli ok. 3000 pne  na tereny Jukatanu, przez poł.-zach. obszary USA, dotarła również część z 10 zaginionych plemion Izraela. Ci Izraelici (w przeciwieństwie do swoich przodków) przywieźli ze sobą okrutny obyczaj składania ofiar z ludzi, który poznali w czasie niewoli babilońskiej i który niestety przejęli od nich Majowie. Tak jak Hindusi byli doskonali w obróbce gliny i metalu.

Tak jak w przypadku Peru, Atlanci przybywający na Jukatan również i tu zabrali ze sobą swoje obyczaje i religię oraz wiedzę, ale nie całą ze wszystkimi technicznymi i naukowymi szczegółami, lecz tylko jej niewielką część. To, co najsilniej zaszczepili w rodzącym się narodzie Majów, to dogmaty religijne przeniesione z gruntu atlantydzkiego. Umiejętności, które przywieźli ze sobą, dość szybko stały się widoczne w sposobie budowania miast i architekturze świątyń oraz sposobie uprawy ziemi i wytwarzaniu ubrań, w tworzeniu systemu rządzenia i sposobie zapisywania zdarzeń (historii), na polu sztuki i wytwarzania biżuterii  z drogocennych kamieni i wreszcie w dziedzinie matematyki (Monika: „To właśnie m.in. wiedza matematyczna Majów budzi takie zdumienie dzisiejszych naukowców”.). Atlanci wprowadzili też kremację zwłok. Resztki prochów ludzkich znaleziono w kilku świątyniach. Znaczną część imigrantów atlantydzkich stanowili kapłani i kapłanki, którzy bardzo angażowali się w kontynuowanie swojej wiary i rytuałów na Jukatanie. I tak centrum życia Majów stanowiła „Świątynia Słońca” (lub „Światła”), „którą już odkryto /Świątynia Słońca w Palenque/” (Monika). Gigantyczne okrągłe pomniki czy inne zabytki architektury z kamienia, np. stele (Monika: „Ustawione pionowo płyty z inskrypcją”.) pochodzą z najwcześniejszego okresu wpływu kultury atlantydzkiej na kulturę Majów. Spełniały one określoną funkcję w życiu religijnym – stanowiły symbol ducha Jednego Boga. Ołtarze służyły do „oczyszczania pojedynczych osób z nienawiści, zła i egoizmu”, jednak nie do składania ofiar z ludzi. Jak napisałam wcześniej, ten nieludzki rytuał pojawił się w kulturze Majów dopiero wraz z przybyciem 10 zaginionych plemion Izraela. (Monika: ” Inaczej było w Peru, gdzie to Atlanci byli tymi, którzy wprowadzili zwyczaj składania ofiar z ludzi w ramach czci słońca jako najwyższego boga. Świadczy to o tym, że w różnych rejonach świata pojawiali się Atlanci z różnych opcji, tzn. zwolennicy Synów Beliala lub Synów Prawa Jednego Boga”.).

zz326 -

Pismo piktograficzne, Foto: Tomasz Wicherkiewicz

http://pl.languagesindanger.eu/book-of-knowledge/writing/

Zdanie w jednym z readingów sugeruje, że niektórzy Atlanci przybywający na Jukatan, mogli przywozić ze sobą bastardy (tak jak do Egiptu, o czym pisałam we wpisie 74 przedstawiając historię Egiptu).

Świątynie, które wybudowali Atlanci na Jukatanie, zostały przez nich opuszczone w trakcie 3. kataklizmu (wtedy i po 3. katastrofie główny strumień Atlantów kierował się w stronę Egiptu). W ruinach części świątyń widoczne są też wpływy starożytnych kultur peruwiańskich (Monika: „To oznacza, że na Jukatan na przestrzeni czasu przybywały ludy z obydwu Ameryk, wpływając na ducha kultury Majów„.) i starożytnej kultury egipskiej. Tak więc na Jukatanie doszło do jedynego w swoim rodzaju wymieszania się bardzo wielu kultur.

Przybysze z królestwa Inków mieli „zgubny wpływ” na społeczność Majów. Przyczyniali się do coraz częstszych starć na tle religijnym, co spowodowało, że wielu Majów postanowiło opuścić Jukatan i udać się na obszary poł.-zach. stanów Ameryki Północnej. W wyniku stałego mieszania się ras i ciągłych migracji, na Jukatanie powstał nie tylko naród Majów, ale i kolejne – Aztekowie i Toltekowie. (Monika: „W poprzedniej notce pisałam, że część Olmeków opuściła kraj Inków i powędrowała w kierunku Jukatanu. I tak jak też już pisałam, ‚głowy rzeźb Olmeków wykazują wyraźnie „żółte” (płaskie) rysy twarzy, podobnie jak u społeczności  Indochin, Mikronezji, Melanezji i Polinezji, co utwierdza w przekonaniu, że Lemurianie krzyżowali się m.in. z rasą żółtą . Zresztą wygląd olmeckich twarzy jest wielką zagadką dla naukowców, którzy do tej pory nie wyjaśnili tego fenomenu’. Wniosek z tego wszystkiego jest prosty: Majowie i Inkowie noszą w sobie również domieszkę genów rasy żółtej!”.).

Wiele z tego, co pozostawiły po sobie te kultury, a co pozostało w formie wielu nakładających się na siebie warstw, nigdy nie zostanie odkrytych, ponieważ, aby do nich dotrzeć, archeolodzy poprzez wykopaliska musieliby zniszczyć zbyt wiele z obecnej cywilizacji meksykańskiej, szczególnie w obrębie stolicy Meksyk (Monika: „Meksyk ze swoimi ponad 9 milionami mieszkańców jest piątą z kolei najbardziej zaludnioną stolicą świata”.). Jednak w wielu dostępnych miejscach znajduje się cały czas sporo cennych zapisków dotyczących historii tego regionu. Pewnego dnia zostaną odkryte.

c.d.n.

Reklamy

2 thoughts on “76) Majowie – geneza narodzin państwa/ „Indianie” – rdzenni mieszkańcy Ameryki Północnej/ Ludy indiańskie Ameryki Północnej, Południowej i Środkowej (na podstawie readingów E. CAYCE’EGO – Część 8.)

  1. Czytam te ridingi z zaciekawieniem i ze zdumieniem tez trochę. Pokazuja historię zupełnie innaczej. Daje to do myslenia. Pozdrawiam autorkę

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s