esencja życia

Życie to nie dar lecz odwieczne prawo. Byliśmy, jesteśmy i będziemy.

94) – APOKALIPSA /Księga Objawienia Świętego Jana/ – to przewodnik po siedmiu czakrach w ciele eterycznym człowieka oraz mapa drogowa do rozwoju duchowego w wymiarze indywidualnym i kolektywnym / CZĘŚĆ 1/ (na podstawie readingów E. CAYCE’EGO – Część 13.)

2 Komentarze

 

zz3317 - dla K

Ten wpis jest kolejnym artykułem opartym na readingach Cayce’ego. Zwroty wzięte w cudzysłów są dosłownymi wypowiedziami Cayce’ego. Teksty w cudzysłowie i napisane kursywą są moimi refleksjami lub uzupełnieniami, które wplatam w trakcie opisu. W ten sposób, jeśli ktoś nie jest  zainteresowany moimi wywodami, może je  pominąć.

Wstęp

Nowy Testament, który wraz ze Starym Testamentem stanowi drugą część Biblii, zawiera: 4 Ewangelie (Mateusza, Marka, Łukasza i Jana), Dzieje Apostolskie, zbiór 21 Listów (Pawła, Piotra, Jana, Jakuba i Judasza) oraz księgę Objawienia (znaną pod nazwą „Apokalipsa”) autorstwa Jana (nazywającego siebie prorokiem), która zamyka treść Nowego Testamentu (autorem czwartej Ewangelii jest św. Jan Chrzciciel). Tak więc istniało trzech Janów: św Jan Chrzciciel (żydowski prorok), św. Jan Apostoł i Ewangelista będący również autorem trzech listów oraz Jan nazywający siebie prorokiem – autor Apokalipsy, który tradycyjnie utożsamiany jest przez Kościół za Janem Ewangelistą. Jednak współczesna egzegeza (filologiczne i filozoficzne objaśnianie tekstów biblijnych) ma różne spojrzenia na kwestie autorstwa Ewangelii, trzech Listów Jana i Objawienia Jana.

I) Ogólne informacje na temat Apokalipsy Świętego Jana

Według oficjalnych interpretacji Księga Objawienia opisuje koniec/zagładę znanego nam świata (jego początki opisane są w Starym Testamencie, w Księdze rodzaju) utożsamiającym zło, powstanie nowego, w którym ostatecznie zatriumfuje Kościół symbolizujący dobro, oraz Sąd Ostateczny, którego ma dokonać Stwórca. Jeszcze inna wersja propagowana w różnych mediach zakłada ostateczną walkę (tzw. bitwa Armagedon) między dobrymi i złymi ludźmi na ziemi i fizyczne zwycięstwo tych dobrych,

Uważa się, że Księga Objawienia powstała w I w. n.e..

Było i jest wiele różnych interpretacji poszczególnych fragmentów Apokalipsy, ale wszystkie jednogłośnie mówią o apokaliptycznym (budzącym grozę) końcu świata. Niektórzy hierarchowie Kościoła sprzeciwiali się wręcz włączeniu tej księgi do Biblii, ponieważ Księga Objawienia nierzadko była przesadnie i zbyt złowieszczo interpretowana. Treść Apokalipsy rozumiana  jest jako najbliższa historia chrześcijaństwa w ówczesnej Azji Mniejszej, którą zobaczył Jan w trakcie wizji, lub jako losy całej ludzkości do czasów końcowych.

Szczególną rolę w Księdze Objawienia pełni liczba 7, która wymieniana jest ponad 50 razy pod różnymi postaciami: 7 duchów, 7 kościołów, 7 złotych świeczników, 7 gwiazd, 7 lamp ognistych, 7 pieczęci, 7 aniołów, 7 czasz, 7 plag, 7 rogów, 7 oczu, 7 gromów, 7 głów bestii i 7 diademów oraz 7 gór. Oprócz tego w Apokalipsie pojawia się liczba 666 ciesząca się złą sławą oraz liczba 144 000 (też chętnie interpretowana przez wiele osób na różne sposoby).

Dwie nazwy tej księgi biorą się stąd, że greckie słowo „apokalypsis” oznacza „objawienie”. W związku z tym niektóre wersje Nowego Testamentu zawierają w swym tłumaczeniu właśnie słowo „apokalipsa”. Treść księgi symbolizująca według interpretujących ją osób zagładę nie pozostała również bez wpływu na język potoczny, w którym słowo apokalipsa obok pierwotnego znaczenia (objawienie/wizja/proroctwo) nabrało również drugiego znaczenia, właśnie „zagłada” (kataklizm, hekatomba).

II) Treść Księgi Objawienia

Księga składa się z 22 rozdziałów (interpretacje umieszczone pomiędzy opisami symboli to interpretacje Kościoła, a zwroty wzięte w cudzysłów są cytatami z Apokalipsy). Oto streszczenie:

A) LOSY SIEDMIU KOŚCIOŁÓW

Jezus Chrystus („Syn Człowieczy”) ukazuje się Janowi i prosi go o spisanie oraz „posłanie” tego, co Jan usłyszy,  „do siedmiu Kościołów”: „do Efezu, Smyrny, Pergamonu, Tiatyry, Sardów, Filadelfii i Laodycei.” Wszystkie te Kościoły znajdowały się w Azji Mniejszej,  stąd też interpretacje mówiące o tym, że adresatami objawień Jana mieli być przede wszystkim chrześcijanie żyjący właśnie w Azji Mniejszej. Chrystus ukazał się Janowi nie tylko przy akompaniamencie głosu podobnego do trąby, ale jednocześnie pośród siedmiu złotych świeczników oraz trzymając w prawej ręce siedem gwiazd.  Chrystus wyjaśnia, że 7 świeczników to „siedem Kościołów”, a 7 gwiazd to „Aniołowie siedmiu Kościołów”. Dla każdego z 7 Kościołów Chrystus ma konkretny przekaz. Treść listów do poszczególnych Kościołów znajduje się w 3. Rozdziale.

sun in hands

B) LOSY LUDZKOŚCI

W kolejnych rozdziałach w wizjach Jana pojawiają się sceny z różnymi symbolami, które zwiastują bieg przyszłych zdarzeń

1. — Pojawia się wielki tron z 24 innymi tronami dookoła i zasiadającymi na nich starcami w białych szatach i ze złotymi wieńcami na głowie, którzy potem oddają pokłon Bogu („Żyjący na wieki wieków”) zasiadającemu na środkowym tronie. Z tronu „wychodzą błyskawice i głosy, i gromy”, a przed nim płonie 7 ognistych lamp, które są „siedmiu duchami Boga” oraz roztacza się „szklane morze podobne do kryształu„. Również „w środku i dokoła tronu „cztery Zwierzęta pełne oczu z przodu i z tyłu” (lew, wół, zwierzę z ludzką twarzą oraz zwierzę podobne do „orła w locie”. Każde ze zwierząt ma po 6 skrzydeł.

2. — Bóg wręcza barankowi księgę przeznaczeń, której pieczęcie łamie Lew z Judy, a po jej otwarciu przez baranka „czworo Zwierząt i dwudziestu czterech Starców mających harfę i złote czasze pełne kadzideł, którymi są modlitwy świętych, (…) upada przed Barankiem”, który pojawił się między tronem z czworgiem Zwierząt i „stał jakby zabity” i gotów był „wziąć potęgę i bogactwo, i mądrość, i moc, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo”.

3.– Baranek otwiera po kolei 7 pieczęci. Otwarcie każdej z nich zapowiada konkretne wydarzenia dotyczące cierpienia ludzi i gniewu bożego

4 pierwsze symbolizują 4 konie (to Czterech Jeźdźców Apokalipsy): biały koń jako zwycięzca z wieńcem // koń ognisto czerwony z jeźdźcem, który „odebrał Ziemi pokój” // czarny koń, a na nim jeździec z wagą w ręku // „blady koń” z siedzącą na nim „Śmiercią” i towarzysząca jej „Otchłanią”

5. i 6. pieczęć: dusze męczenników („zabitych dla Słowa Bożego”) przed ołtarzem domagających się sądu i kary // trzęsienie ziemi, czarne słońce i krwawy księżyc oraz spadające na ziemię gwiazdy

pieczętowanie bożych sług (144 000 „opieczętowanych” ze wszystkich pokoleń synów Izraela”) i triumf wybranych

otwarcie przez baranka siódmej pieczęci (8.1-5): „A gdy otworzył pieczęć siódmą, zapanowała w niebie cisza jakby na pół godziny. I ujrzałem siedmiu aniołów, którzy stoją przed Bogiem, a dano im siedem trąb. I przyszedł inny anioł, i stanął przy ołtarzu, mając złote naczynie na żar, i dano mu wiele kadzideł, aby dał je w ofierze jako modlitwy wszystkich świętych, na złoty ołtarz, który jest przed tronem. I wzniósł się dym kadzideł, jako modlitwy świętych, z ręki anioła przed Bogiem. Anioł zaś wziął naczynie na żar, napełnił je ogniem z ołtarza i zrzucił na ziemię, a nastąpiły gromy, głosy, błyskawice, trzęsienie ziemi.”

zz3106- dla K4.– Rozbrzmiewa po kolei siedem trąb zapowiadających kolejne światowe zdarzenia:

(Roz.8.6) ” A siedmiu aniołów, mających siedem trąb, przygotowało się, aby zatrąbić.”

a. – 4 pierwsze trąby, których dźwiękom towarzyszą 4 różne obrazy: 1.”grad i ogień pomieszane z krwią spadły na ziemię. A spłonęła trzecia część ziemi” // 2.”wielka góra płonąca ogniem została w morze rzucona, a trzecia część morza stała się krwią” // 3.”spadła z nieba wielka gwiazda, płonąca jak pochodnia, a spadła na trzecią część rzek i na źródła wód. A imię gwiazdy zowie się Piołun.” // 4.”została rażona trzecia część słońca i trzecia część księżyca i trzecia część gwiazd, tak iż zaćmiła się trzecia ich część i dzień stał się ciemny, podobnie do nocy”

b.  rozbrzmiewają 2 kolejne trąby („dwie Biady”), którym również towarzyszą apokaliptyczne wizje:

– 5. trąba: dym wydobywający się z Czeluści, od którego „zaćmiło się słońce i powietrze” i z którego „wyszła na ziemię szarańcza (…) o mocy ziemskich skorpionów”, której powiedziano, by „nie czynili szkody trawie na ziemi ani żadnej zieleni, ani żadnemu drzewu, lecz tylko ludziom, którzy nie mają pieczęci Boga na czołach. I dano jej nakaz, by ich nie zabijała, lecz aby pięć miesięcy cierpieli katusze”. Na czele szarańczy stał Abaddon (hebr., gr. Appolyon)

– rozbrzmiewa 6. trąba: „wojsko-konnica” – „A głowy koni jak głowy lwów, a z pysków ich wychodzi ogień, dym i siarka. Od tych trzech plag została zabita trzecia część ludzi, od ognia, dymu i siarki, wychodzących z ich pysków”. (…) „A pozostali ludzie, nie zabici przez te plagi, nie odwrócili się od dzieł swoich rąk, tak by nie wielbić demonów ani bożków złotych, srebrnych, spiżowych, kamiennych, drewnianych, które nie mogą ni widzieć, ni słyszeć, ni chodzić. Ani się nie odwrócili od swoich zabójstw, swych czarów, swego nierządu i swych kradzieży. I śmierć ludzi nad Eufratem za wielbienie demonów, bożków złotych, srebrnych, spiżowych, kamiennych, drewnianych.”

5.– Na polecenie kolejnego anioła Jan połyka „książeczkę ostatecznych wyroków” trzymaną przez tego anioła. Księga „napełniła wnętrzności jego goryczą, lecz w ustach jego była słodka jak miód».

„I ujrzałem innego potężnego anioła, zstępującego z nieba, obleczonego w obłok, tęcza była nad jego głową, a oblicze jego było jak słońce, a nogi jego jak słupy ogniste,  i w prawej ręce miał otwartą książeczkę. (…) A kiedy zawołał, siedem gromów przemówiło swym głosem.”

– dwaj świadkowie dostają moc prorokowania , umierają i ponownie powracają do życia

(Roz.11) „Dwaj świadkowie („dwa drzewa oliwne i dwa świeczniki, co stoją przed Panem ziemi”) obleczeni w wory” będą prorokować przez 1260 dni i „zadawać katusze ludziom”, a potem „bestia, która wyjdzie z czeluści, wyda im wojnę, zwycięży ich i zabije. Ludzie będą się z tego powodu radować. (…) A zwłoki ich [leżeć] będą na placu wielkiego miasta, które duchowo zwie się: Sodoma i Egipt, … (…) A po trzech i pół dniach duch życia z Boga w nich wstąpił i stanęli na nogi. (…) W owej godzinie nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi i runęła dziesiąta część miasta, i skutkiem trzęsienia ziemi zginęło siedem tysięcy osób. A pozostali ulegli przerażeniu i oddali chwałę Bogu nieba.”

rozbrzmiewa 7. trąba („siódma Biada”): zapowiedź królowania Chrystusa na Ziemi

” I siódmy anioł zatrąbił, i w niebie powstały donośne głosy mówiące: «Nastało nad światem królowanie Pana naszego i Jego Pomazańca i będzie królować na wieki wieków». A dwudziestu czterech Starców, zasiadających na tronach swych przed tronem Boga, padło na oblicza i oddało pokłon Bogu,.. (…) Potem Świątynia Boga w niebie się otwarła, i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego Świątyni, a nastąpiły błyskawice, głosy, gromy, trzęsienie ziemi i wielki grad.

zz3202 - od K

C) LOSY KOŚCIOŁA

  1.  Pojawienie się Niewiasty, smoka i walka w niebie:

 niewiasta, która porodziła Dziecię

– smok „barwy ognia, mający siedem głów i dziesięć rogów, a na głowach jego siedem diademów” chcący „pożreć dziecię”

–  walka w niebie między Michałem i jego aniołami a Smokiem i jego aniołami; „I został strącony wielki Smok, Wąż starodawny, który się zwie diabeł i szatan, zwodzący całą zamieszkałą ziemię, został strącony na ziemię, a z nim strąceni zostali jego aniołowie”

– dwa skrzydła orła białego – „A kiedy ujrzał Smok, że został strącony na ziemię, począł ścigać Niewiastę, która porodziła Mężczyznę. I dano Niewieście dwa skrzydła orła wielkiego, by na pustynię leciała na swoje miejsce, gdzie jest żywiona przez czas i czasy, i połowę czasu, z dala od Węża.”

– powódź, której wody porywają niewiastę – „A Wąż za Niewiastą wypuścił z gardzieli wodę jak rzekę, żeby ją rzeka uniosła. Lecz ziemia przyszła z pomocą Niewieście i otworzyła ziemia swą gardziel, i pochłonęła rzekę, którą Smok ze swej gardzieli wypuścił.

2. — Nadejście pierwszej i drugiej bestii 

a. – przekazanie władzy przez strąconego na Ziemię Smoka pierwszej bestii „wychodzącej z morza, mającej dziesięć rogów i siedem głów, a na rogach jej dziesięć diademów, a na jej głowach imiona bluźniercze” (…) Zatem otworzyła swe usta dla bluźnierstw przeciwko Bogu, by bluźnić Jego imieniu i Jego przybytkowi, i mieszkańcom nieba. Potem dano jej wszcząć walkę ze świętymi i zwyciężyć ich, i dano jej władzę nad każdym szczepem, ludem, językiem i narodem.”

– „Wszyscy mieszkańcy ziemi będą oddawać pokłon władcy, każdy, którego imię nie jest zapisane od założenia świata w księdze życia zabitego Baranka.”

b. – druga bestia (666 / „fałszywy prorok”) na usługach pierwszej:

– ” Potem ujrzałem inną Bestię, wychodzącą z ziemi: miała dwa rogi podobne do rogów Baranka, a mówiła jak Smok. I całą władzę pierwszej Bestii przed nią wykonuje, i sprawia, że ziemia i jej mieszkańcy oddają pokłon pierwszej Bestii, której rana śmiertelna została uleczona. (…)I sprawia, że wszyscy: mali i wielcy, bogaci i biedni, wolni i niewolnicy otrzymują znamię na prawą rękę lub na czoło i że nikt nie może kupić ni sprzedać, kto nie ma znamienia – imienia Bestii lub liczby jej imienia. Tu jest [potrzebna] mądrość. Kto ma rozum, niech liczbę Bestii przeliczy: liczba to bowiem człowieka. A liczba jego: sześćset sześćdziesiąt sześć.”

3.– Triumf baranka:

Pojawia się baranek z dziewiczym orszakiem „stojący na górze Syjon, a z Nim sto czterdzieści cztery tysiące, mające imię Jego i imię Jego Ojca wypisane na czołach”

(14.2) ” I usłyszałem z nieba głos jakby głos mnogich wód i jakby głos wielkiego gromu. A głos, który usłyszałem, [brzmiał] jak gdyby harfiarze uderzali w swe harfy. I śpiewają jakby pieśń nową przed tronem i przed czterema Zwierzętami, i przed Starcami: a nikt tej pieśni nie mógł się nauczyć prócz stu czterdziestu czterech tysięcy – wykupionych z ziemi.”

– zapowiedź godziny sądu

(14.13) „I usłyszałem głos, który z nieba mówił: «Napisz: Błogosławieni, którzy w Panu umierają – już teraz. Zaiste, mówi Duch, niech odpoczną od swoich mozołów, bo idą wraz z nimi ich czyny».”

– żniwo i winobranie: „

– hymn Mojżesza i baranka: „siedmiu aniołów trzymających siedem plag, tych ostatecznych, bo w nich się dopełnił gniew Boga. I ujrzałem jakby morze szklane, pomieszane z ogniem, i tych, co zwyciężają Bestię i obraz jej. I ujrzałem jakby morze szklane, pomieszane z ogniem, i tych, co zwyciężają Bestię i obraz jej, i liczbę jej imienia, stojących nad morzem szklanym, mających harfy Boże.”

zz3027 - dla K

D) DALSZE LOSY LUDZKOŚCI

1.– Ze Świątyni Świadectwa wychodzi siedmiu aniołów z siedmioma czaszami

Jan: „Potem ujrzałem: w niebie została otwarta świątynia Przybytku Świadectwa i ze świątyni wyszło siedmiu aniołów, mających siedem plag, odzianych w czysty, lśniący len, przepasanych na piersiach złotymi pasami. I jedno z czterech Zwierząt podało siedmiu aniołom siedem czar złotych, pełnych gniewu Boga żyjącego na wieki wieków.” Wylewanie zawartości czasz wywołuje kolejno 7 plag gnębiących ludzkość:

„I ujrzałem wychodzące z paszczy Smoka i z paszczy Bestii, i z ust Fałszywego Proroka trzy duchy nieczyste jakby ropuchy; a są to duchy czyniące znaki – demony, które wychodzą ku królom całej zamieszkanej ziemi, by ich zgromadzić na wojnę w wielkim dniu wszechmogącego Boga. (…) I zgromadziły ich na miejsce, zwane po hebrajsku Har-Magedon. Siódmy wylał swą czaszę w powietrze: a ze świątyni od tronu dobył się donośny głos mówiący: «Stało się!» I nastąpiły błyskawice i głosy, i gromy, i nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi, jakiego nie było, odkąd jest człowiek na ziemi„:

– siedem czasz i siedem plag: Wylewanie zawartości czasz wywołuje kolejno 7 plag gnębiących ludzkość:

– 1 plaga (wylewanie czaszy na ziemię): „I poszedł pierwszy, i wylał swą czaszę na ziemię. A wrzód złośliwy, bolesny, wystąpił na ludziach, co mają znamię Bestii, i na tych, co wielbią jej obraz.”

– 2 plaga (wylewanie czaszy na morze):A drugi wylał swą czaszę na morze. I stało się ono krwią jakby zmarłego, i każda z istot żywych poniosła śmierć – te, które są w morzu.”

– 3 plaga (wylewanie czaszy na rzeki i źródła wód): „A trzeci wylał swą czaszę na rzeki i źródła wód: i stały się krwią.”

– 4 plaga (wylewanie czaszy na słońce): „… i dano mu władzę dotknąć ogniem ludzi. I ludzie zostali dotknięci wielkim upałem,…”

– 5 plaga (wylewanie czaszy na tron „Bestii”): „… i w jej królestwie nastały ciemności, a ludzie z bólu gryźli języki i Bogu nieba bluźnili za bóle swoje i wrzody, ale od czynów swoich się nie odwrócili.”

– 6 plaga (wylewanie czaszy na rzekę Eufrat): „A wyschła jej woda, by dla królów ze wschodu słońca droga stanęła otworem. I ujrzałem wychodzące z paszczy Smoka i z paszczy Bestii, i z ust Fałszywego Proroka trzy duchy nieczyste jakby ropuchy; a są to duchy czyniące znaki -demony, które wychodzą ku królom całej zamieszkanej ziemi, by ich zgromadzić na wojnę w wielkim dniu wszechmogącego Boga. (…) I zgromadziły ich na miejsce, zwane po hebrajsku Har-Magedon.”

– 7 plaga (wylewanie czaszy na powietrze): ” I nastąpiły błyskawice i głosy, i gromy, i nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi, jakiego nie było, odkąd jest człowiek na ziemi: takie trzęsienie ziemi, tak wielkie. A wielkie miasto rozpadło się na trzy części i miasta pogan runęły. I wspomniał Bóg na Wielki Babilon, by mu dać kielich wina – gniewu zapalczywości swej.”

2.– Kara, upadek i zagłada Wielkiego Babilonu

– „Wielka Nierządnica”: ” Potem przyszedł jeden z siedmiu aniołów, mających siedem czasz, i tak odezwał się do mnie: «Chodź, ukażę ci wyrok na Wielką Nierządnicę, która siedzi nad wielu wodami,  z którą nierządu się dopuścili królowie ziemi, a mieszkańcy ziemi się upili winem jej nierządu».(…) Wody, które widziałeś, gdzie Nierządnica ma siedzibę, to są ludy i tłumy, narody i języki.

– Upadek Babilonu: „… i upadło siedlisko demonów i kryjówka wszelkiego ducha nieczystego, i kryjówka wszelkiego ptaka nieczystego i budzącego wstręt”.

– Niewiasta i Bestia, która „nosi w sobie niewiastę”:

„A zdumieją się mieszkańcy ziemi, ci, których imię nie jest zapisane w księdze życia od założenia świata – spoglądając na Bestię, iż była i nie ma jej, a ma przybyć. Tu trzeba zrozumienia, o mający mądrość! Siedem głów to jest siedem gór tam, gdzie siedzi na nich Niewiasta. Tu trzeba zrozumienia, o mający mądrość! Siedem głów to jest siedem gór tam, gdzie siedzi na nich Niewiasta.”

3.-– Zaślubiny baranka (Dziękczynne Alleluja niebiańskie)

(19.6) ” I usłyszałem jakby głos wielkiego tłumu i jakby głos mnogich wód, i jakby głos potężnych gromów, które mówiły: «Alleluja, bo zakrólował Pan Bóg nasz, Wszechmogący. Weselmy się i radujmy, i dajmy Mu chwałę, bo nadeszły Gody Baranka, a Jego Małżonka się przystroiła,..”

zz2395 - dla K

4.– Tysiącletnie panowanie Chrystusa

(Roz.19.20) „I pochwycono Bestię, a z nią Fałszywego Proroka, co czynił wobec niej znaki, którymi zwiódł tych, co wzięli znamię Bestii i oddawali pokłon jej obrazowi. Oboje żywcem wrzuceni zostali do ognistego jeziora, gorejącego siarką.”

(Roz.20) „Potem ujrzałem anioła, zstępującego z nieba, który miał klucz od Czeluści i wielki łańcuch w ręce. I pochwycił Smoka, Węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. I wtrącił go do Czeluści, i zamknął, i pieczęć nad nim położył, by już nie zwodził narodów, aż tysiąc lat się dopełni. (…)

I ujrzałem trony – a na nich zasiedli [sędziowie], i dano im władzę sądzenia – i ujrzałem dusze ściętych dla świadectwa Jezusa i dla Słowa Bożego, i tych, którzy pokłonu nie oddali Bestii ani jej obrazowi i nie wzięli sobie znamienia na czoło ani na rękę. Ożyli oni i tysiąc lat królowali z Chrystusem.

5.– Ostateczna walka

„A gdy się skończy tysiąc lat, z więzienia swego szatan zostanie zwolniony. I wyjdzie, by omamić narody z czterech narożników ziemi, Goga i Magoga8, by ich zgromadzić na bój, a liczba ich jak piasek morski. Wyszli oni na powierzchnię ziemi i otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane; a zstąpił ogień od Boga z nieba i pochłonął ich. A diabła, który ich zwodzi, wrzucono do jeziora ognia i siarki, tam gdzie są Bestia i Fałszywy Prorok.

6.-– Sąd i zagłada wrogich narodów

„Potem ujrzałem wielki biały tron i na nim Zasiadającego, od którego oblicza uciekła ziemia i niebo, a miejsca dla nich nie znaleziono. I ujrzałem umarłych – wielkich i małych stojących przed tronem, a otwarto księgi. I inną księgę otwarto, która jest księgą życia. I osądzono zmarłych z tego, co w księgach zapisano, według ich czynów. I morze wydało zmarłych, co w nim byli, i Śmierć, i Otchłań wydały zmarłych, co w nich byli, i każdy został osądzony według swoich czynów. A Śmierć i Otchłań wrzucono do jeziora ognia. To jest śmierć druga – jezioro ognia. Jeśli się ktoś nie znalazł zapisany w księdze życia, został wrzucony do jeziora ognia.”

zz3103- dla K7. Powstanie miasta bożego – „nowego niebiańskiego Jeruzalem”

— ” I ujrzałem niebo nowe i ziemię nową, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie ma. I Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża. (…) A nic nieczystego do niego nie wejdzie ani ten, co popełnia ohydę i kłamstwo, lecz tylko zapisani w księdze życia Baranka. (…) A świątyni w nim nie dojrzałem: bo jego świątynią jest Pan Bóg wszechmogący oraz Baranek. I Miastu nie trzeba słońca ni księżyca, by mu świeciły, bo chwała Boga je oświetliła, a jego lampą – Baranek. I w jego świetle będą chodziły narody, i wniosą do niego królowie ziemi swój przepych.”

8.– Epilog: zapowiedź powtórnego przyjścia Chrystusa

„Ja, Jezus, posłałem mojego anioła, by wam zaświadczyć o tym, co dotyczy Kościołów. Jam jest Odrośl i Potomstwo Dawida, Gwiazda świecąca, poranna».  A Duch i Oblubienica mówią: «Przyjdź!» A kto słyszy, niech powie: «Przyjdź!» I kto odczuwa pragnienie, niech przyjdzie, kto chce, niech wody życia darmo zaczerpnie. Ja świadczę każdemu, kto słucha słów proroctwa tej księgi: jeśliby ktoś do nich cokolwiek dołożył, Bóg mu dołoży plag zapisanych w tej księdze. A jeśliby ktoś odjął co ze słów księgi tego proroctwa, to Bóg odejmie jego udział w drzewie życia i w Mieście Świętym – które są opisane w tej księdze. Mówi Ten, który o tym świadczy: «Zaiste, przyjdę niebawem».”

III) Interpretacja Księgi Objawienia na podstawie readingów E. Cayce’ego

Sens Objawienia, jaki wyłania się z wypowiedzi „Śpiącego Proroka” w trakcie jego readingów, jest całkowicie odmienny od tego, jaki prezentują badacze Biblii czy też katoliccy duchowni. Apokalipsa św. Jana nie jest wizją apokaliptyczną, lecz mapą drogową dla rozwoju duchowego indywidualnej duszy, a Armagedon to rzeczywiście miejsce walki dobra ze złem, ale nie między ludźmi w określonym miejscu na globie, lecz we wnętrzu człowieka. To osobista walka i zmaganie się ze swoimi wątpliwościami, słabościami i negatywnymi siłami w nas samych, a celem tej walki jest powrót do swojej prawdziwej, pierwotnej duchowej tożsamości. „Apokalipsa” ma charakter symboliczny, gdzie w słowach-symbolach ukryte są konkretne treści.

Swoich wizji św. Jan doznał w stanie oświecenia, podczas którego w ciele człowieka uaktywniona i oczyszczona na drodze rozwoju duchowego energia kundalini swobodnie płynie przez wszystkie czakry, łącząc się w czakrze korony z energią boską. Poprzez swoje wizje św. Jan przekazuje ludziom swoje osobiste duchowe doświadczenia, które mają charakter uniwersalny i dotyczą bez wyjątku każdego z nas. Stanowią one wzór ścieżki duchowej, jaką musi przejść istota ludzka, aby móc stopniowo przetransformować siebie w sferze fizycznej, emocjonalnej i mentalnej, zjednoczyć się ze swoim Wyższym Ja i stać się w ten sposób istotą w pełni duchową Ta ścieżka to poszukiwanie, doświadczanie i zmaganie się ze sobą samym. Ale, jak twierdzi E.Cayce, warunkiem dla otrzymania odpowiedzi i dla doświadczenia siebie jako istoty boskiej jest nauczenie się życia według przykazań: „Czyń dobro, nikogo nie osądzaj i kochaj wszystkich”. Biblia w całości ze Starym i Nowym Testamentem, od Księgi Rodzaju (pierwsza księga Tory) do Apokalipsy (księga zamykająca Nowy Testament) jest symboliczną relacją z historii człowieka (zarówno tej fizycznej, jak i spirytualnej), który miliardy lat temu był potężną istotą duchową ( Monika: „Polecam wpis 67 o dziejach ludzkości.”). Jest historią od jego upadku (opisany w Genesis) do odrodzenia się jego duszy (Monika: „Apokalipsa jest praktyczną wskazówką prowadzącą do owego odrodzenia.”). Liczba 7 odnosi się do siedmiu czakr znajdujących się w ciele eterycznym człowieka, które wiążą się z poziomami świadomości: od najniższego do najwyższego.  (Monika: „W moich poprzednich artykułach dotyczących życia Jezusa Chrystusa (wpis 80) oraz modlitwy „Ojcze Nasz” (wpis 82) można poczytać o tym, że Chrystus przemierzył wiele krajów Azji, gdzie zgłębił tajemnice energii kundalini i 7 czakr”.).

zz2593  -od K

Cayce twierdził, że świadomość człowieka ma trzy wymiary: podświadomy, świadomy i nadświadomy (aspekt duchowy). To właśnie w nadświadomości, czyli w sferze ducha, u człowieka dochodzi do mistycznego zjednoczenia jego duszy z Bogiem (Monika: „Obecna medycyna, psychiatria i psychologia nie uznają istnienia nadświadomości, nie uznają również ani energii życiowej nazywanej praną, ani energii świadomości nazywanej kundalini. I wreszcie nie akceptują istnienia piątego elementu w naturze – eteru – i całej rzeczywistości rozgrywającej się na subtelnych poziomach ciała eterycznego w człowieku – nie należy mylić go z astralnym – i w naturze i we wszechświecie”).

Readingi zawierają odpowiedzi Cayce’ego na zadawane mu pytania, dlatego nie ma w nich opisów wszystkich symboli występujących w „Apokalipsie”, a jedynie tych, o które go pytano. Jednak jego wszystkie wypowiedzi stanowią razem spójną całość i nie pozostawiają wątpliwości co do właściwej treści i sedna przekazu Księgi Objawień.

1.– Listy do siedmiu Kościołów

Tak jak Kościół jest symbolem świętego miejsca, tak czakry są miejscami, gdzie duchowe wibracje  przenikają do ciała, sfery emocjonalnej i mentalnej. To, co boskie, wnika do ludzkiej duszy poprzez oczyszczone czakry i płynącą przez nie przebudzoną kundalini. 7 Kościołów w różnych miastach Azji Mniejszej odpowiada siedmiu głównym czakrom w ciele eterycznym człowieka, które umiejscowione są w kanale o nazwie Sushumna przebiegającym wewnątrz fizycznego kręgosłupa.

Każda z czakr wpływa na funkcjonowanie poszczególnych części ciała fizycznego łącznie z mózgiem, odpowiada za właściwą pracę gruczołów dokrewnych (jest ich siedem i każdy jest przyporządkowany jednej czakrze) i wydzielanych przez nie hormonów. To właśnie przez czakry energia duchowa z naszej nadświadomości (u każdego człowieka jej zakres jest inny) przenika do naszego ciała mentalnego, emocjonalnego (Monika: „Cayce określa je wspólnym mianem „umysłu”, tak jak wiele odgałęzień filozofii Wschodu.„) i  fizycznego. Po ciele fizycznym rozprowadzają ją hormony wydzielane przez gruczoły do krwi; hormony regulują nie tylko pracę ciała, ale również mają silny wpływ na naszą psychikę (emocje i myśli). Im mniej energii duchowej (pochodzącej ze Źródła/ od Boga) w naszej nadświadomości, tym mniej dostaje się jej do wszystkich ciał i tym bardziej jesteśmy niewolnikami naszych niekontrolowanych emocji i myśli nabytych w trakcie życia. Te z kolei blokują czakry i nie pozwalają swobodnie płynąć energii kundalini (Monika: „Która jest energią świadomości w odróżnieniu od prany będącej energią życiową.”), którą jednak trzeba najpierw w sobie przebudzić. A warunkiem do jej przebudzenia i rozpoczęcia procesu rozwoju duchowego,  czyli transformacji całej naszej energii we wszystkich ciałach w energię duchową płynącą z nadświadomości, jest właśnie stopień naszego uduchowienia. I tak zamyka się błędne koło (Monika: „Cayce barzdo dokładnie o tym wszystkim mówi.”).

Tak jak ciało fizyczne posiada układ nerwowy, tak ciało eteryczne posiada system meridian (nadis) – które odchodzą od głównego kanału Sushumna. Jest ich ponad 70 000. Połączone są one z systemem nerwowym i dzięki temu zarówno prana jak i energia kundalini mają wpływ na jego funkcjonowanie: prana w aspekcie fizycznym, a kundalini – umysłowym i duchowym. Tak więc czakry są miejscami, gdzie oba rodzaje energii dystrybuowane są w nas na wszystkich poziomach: fizycznym, emocjonalnym i mentalnym. Cayce twierdzi, że kiedy dusze zdecydowały się zejść ze sfery ducha w materię, zostały zaopatrzone najpierw w ciało eteryczne z jego czakrami, a dopiero później z tego poziomy przybrały formę fizyczną, kształtując jednocześnie swoje ciała emocjonalne i mentalne (Monika: „O początkach człowieka na Ziemi piszę w notce 67.”). Również właśnie w czakrach zawarta jest cała pamięć człowieka o jego przeszłości karmicznej na ziemi oraz z wcześniejszych okresów. Nasz mózg jest produktem końcowym, który odbiera wszystkie informacje z poziomu eteru. Wszystkie informacje i bodźce zewnętrzne, są najpierw odbierane przez nasze ciało eteryczne, a dopiero potem, dzięki połączeniu nadis z nerwami, przekazywane są do mózgu fizycznego.Zrozumienie sieci powiązań między duchowym rozwojem, fizycznością i umysłowością człowieka oraz jego przeszłością karmiczną to klucz do zrozumienia „Apokalipsy”.

zz3318 - dla K

W listach do 7 Kościołów znajdują się wskazówki mówiące o tym, od czego zacząć i co po kolei robić, aby zmienić ten stan rzeczy, czyli przerwać zamknięty krąg, w jakim tkwi dusza. Należy zacząć od płaszczyzny fizycznej, czyli od prawdziwej skruchy, pokuty i konkretnych dobrych uczynków w stosunku do bliźnich.

 7 Kościołów (Efez, Smyrna, Pergamon, Tiatyra, Sardynia, Filadelfia i Laodycea) symbolizuje negatywne energie (siły destrukcyjne) w człowieku. Wszystkie możliwe formy przejawu tych energii widoczne są w poszczególnych czakrach wyrażających poziomy świadomości od najnizszego do najwyższego w czakrze korony. Natomiast w listach do 7 Kościołów znajdują się wskazówki mówiące o tym, od czego zacząć i co po kolei robić, aby zmienić ten stan rzeczy, czyli przerwać zamknięty krąg, w jakim tkwi dusza. Należy zacząć od płaszczyzny fizycznej, czyli od prawdziwej skruchy, pokuty i konkretnych dobrych uczynków w stosunku do bliźnich. (Monika: „W każdym z listów do 7 Kościołów jest wskazówka, jak pokonywać negatywne aspekty przynależne energetycznie do poszczególnych czakr i co to są za aspekty. Aby przykładowo pokonać słabości związane z pierwszą czakrą, jak np. dbanie tylko o własną materialną wygodę, trzeba zacząć troszczyć się o wygodę potrzebujących.”)

– 1 czakra (Efez) pokonanie słabości związanych z fizycznością i materią i podjęcie konkretnych działań na poziomie fizycznym:  „Ale mam przeciw tobie to, że odstąpiłeś od twej pierwotnej miłości. Pamiętaj więc, skąd spadłeś, i nawróć się i pierwsze czyny podejmij!(2.5).”

Monika: „Według Cayce’ego słowo <upadek> ma głębszy sens: oznacza pierwotny upadek ze świata duchowego w świat materii , a nie tylko upadek moralny już w niższym wymiarze materii i to w dodatku w ramach tylko jednej inkarnacji. Nawrócenie się oznacza odwrócenie tego procesu i wkroczenie na ścieżkę prowadzącą z powrotem do duchowości i tym samym powrót do rzeczywistości wyższych wymiarów bytu.

W tym miejscu chciałabym również zwrócić uwagę na dość istotną sprawę. Otóż tłumaczenia z oryginału w różnych językach nie pokrywają się ze sobą (chodzi o wierność przekazu a nie dosłowność). Moje osobiste wrażenie po przeczytaniu wersji angielskiej, niemieckiej i polskiej jest takie, że tłumaczenie polskie w niektórych miejscach nieco wypacza istotę przekazu (dotyczy to również innych części Biblii). Podam przykład z tego samego listu. Oto wersja polska: <Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów. Zwycięzcy dam spożyć owoc z drzewa życia, które jest w raju Boga (2.7)>. Słowo <zwycięzca> występuje tylko w wersji polskiej i sugeruje zwycięstwo nad kimś, natomiast w wersjach ang. i niem. użyto zwrotu „ten, kto pokona samego siebie”, a to zasadnizca różnica i sedno sprawy, bo w rozwoju duchowym chodzi właśnie o ciągłe pokonywanie własnych słabości i ułomności, czyli samego siebie. Zwrot „ten, kto przezwycięży samego siebie” pojawia się pod koniec każdego z 7 listów, jego znaczenie jest więc kluczowe i dotyczy wewnętrznych zmagań człowieka.”

Według Cayce’ego zwrot ten [ang.: „him that overcometh(himself) will / niem.: wer (sich) überwindet] oznacza właśnie pokonanie samego siebie (Monika: „swojego ego/niższego ja„), czyli „stanie się mistrzem samego siebie”, a co zatym idzie – „przezwyciężenie tego świata”, „tak jak uczynił to Chrystus”. Cayce uważa, że pokonanie samego siebie jest o wiele trudniejsze niż zwycięstwo nad wrogiem zewnętrznym.  Oto oryginalne słowa E.Cayce’ego dotyczące pokonywania/przezwuciężania samego siebie (=swojego niższego ja): ” The conquering of self is truly greater than were one to conquer many worlds.”

Monika: „Pisząc ten artykuł, korzystałam ze wszystkich 3 wersji językowych „Apokalipsy” i w niektórych miejscach wybrałam te wersje, które według mnie są najwłaściwsze. Link do całego tekstu ‚Apokalipsy” znajduje się na samym końcu wpisu.

zz2603 - dla k– 2 czakra (Smyrna) – Druga czakra to negatywne i pozytywne aspekty energii seksualnej i energii pieniędzy (wierność, bogactwo i ubóstwo idei oraz bogactwo i ubóstwo materialne): Znam twój ucisk, utrapienia i ubóstwo – ale ty jesteś bogaty (…) Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci wieniec życia. (…) Temu, kto pokona samego siebie, śmierć druga na pewno nie wyrządzi szkody.”

Monika: „Śmierć druga to nic innego, jak pokonanie swoich słabości na poziomie drugiej czakry, a pokonanie ich jest kolejnym krokiem (drugim z siedmiu) do całkowitego zwycięstwa nad samym sobą.”

– 3 czakra (Pergamon) – Trzecia czakra, to miejsce w którym mieści się ludzkie ego, jego ziemska indywidualność ze wszystkimi żądzami i pragnieniami związanymi z dominacją i władzą nad innymi. Kościół w Pergamonie jest symbolem „tronu szatana”: Wiem, gdzie mieszkasz: tam, gdzie jest tron szatana, (…).”

Monika: „Tron szatana” symbolizuje ludzkie ego w swojej najwyższej (=tron) skrajności. Solar plexus jest czakrą, w której w negatywnym jej aspekcie objawiają się silne negatywne emocje i reakcje prowadzące do destrukcyjnych działań. To również z tej czakry następuje atak energetyczny na drugiego człowieka (wampiryzm energetyczny).”

– 4 czakra (Tiatyra) – To czakra serca, czakra miłości i służby bliźniemu w jej szlachetnym aspekcie, lub miejsce głęboko skrywanych urazów i nienawiści. „Znam twoje czyny, MIŁOŚĆ, wiarę, POSŁUGĘ” / „.. Ja jestem Ten, co przenika nerki i SERCA;”

Monika: „Słowa <serce> , <miłość> i <posługa> nie występują w żadnym innym liście.”

– 5 czakra (Sardynia) – Symbolizuje eter (5. żywioł, który jest podstawą dla pozostałych czterech: ziemi, wody, ognia i powietrza) i kronikę Akasza (księgę, w której zapisane są nasze wszystkie poprzednie wcielenia i formy istnienia). Jest pomostem między myśleniem i czuciem. „.. i z KSIĘGI ŻYCIA imienia jego nie wymażę”

Monika: „Wyrażenia <stać się czujnym> i <czuwać> odnoszą się do kontroli/czuwania nad własnymi myślami pozostającymi w ścisłym związku z emocjami i uczuciami.

– 6. czakra (Filadelfia) – To czakra mocy (potęgi woli wyrażającej się poprzez siłę wyobraźni, siłę myśli oraz siłę słowa. Tu umieszczone są parazmysły (Trzecie Oko/ szósty zmysł) i umiejętność kontrolowania całej osobowości. Tu spotykają się i jednoczą Ida i Pingala (energia męska i żeńska):

a. – „Oto postawiłem jako dar przed tobą DRZWI OTWARTE, których nikt nie może zamknąć, bo ty chociaż MOC masz znikomą, zachowałeś moje SŁOWO i nie zaparłeś się mego imienia”.

Monika: „Otwarte drzwi symbolizują otwarte trzecie oko i wejście do świata pozazmysłowego (nie postrzegalnego przez 5 fizycznych zmysłów).”

b. – Przyjdę niebawem: Trzymaj, co masz, by nikt twej KORONY nie zabrał! Tego, kto przezwycięży sam siebie, uczynię FILAR W ŚWIĄTYNI Boga mojego i już nie wyjdzie na zewnątrz”.

Monika: „Pod koniec szóstego listu pojawia się zapowiedź tego, co będzie miało miejsce w siódmym liście, czyli na poziomie czakry korony. W wersji angielskiej i niemieckiej występuje słowo <korona>, w polskiej – <wieniec>.”

– 7. czakra (Laodycea) – Czakra Korony: tu spotykają się niższe Ja z boską energią i poddane jest duchowej transformacji, tu energia duchowa płynąca z boskiego źródła oczyszcza i uszlachetnia energię kundalini. „WEJDĘ do niego i będę  Z NIM  wieczerzał, a on ZE MNĄ.” / ” Temu, kto przezwycięży sam siebie, dam ZASIĄŚĆ ze Mną na MOIM TRONIE..” / „

Listy do Kościołów prowadzą przez pierwszy etap transformacji duchowej, która polega na konkretnym działaniu w obszarze materii i życia codziennego przy jednoczesnej świadomej pracy nad czakrami.

Reklamy

2 thoughts on “94) – APOKALIPSA /Księga Objawienia Świętego Jana/ – to przewodnik po siedmiu czakrach w ciele eterycznym człowieka oraz mapa drogowa do rozwoju duchowego w wymiarze indywidualnym i kolektywnym / CZĘŚĆ 1/ (na podstawie readingów E. CAYCE’EGO – Część 13.)

  1. Bardzo cenne uwagi dotyczące porównania interpretacji, kolejny z kolejnych interpretacji, pisma, jasne że Cayce’go jest właściwsza, z uwagi na odniesienie do indywidualnego rozwoju w trakcie życia, a nie społeczeństwa jako całości, czyli to co odnosi się do energii oczyszczenia Kundalini, co w obecnym czasie najczęściej objawia się depresją, całość artykułu i inne powody skłania mnie do ponownego przeczytania „W świetle prawdy” ABD-RU-SHIN’A tam tron Boga prezentuje się podobnie, tylko o ile pamiętam, Chrystus był synem Boga, a Syn Człowieczy Imanuelem.

  2. Witaj, Marku 🙂 Tak, między innymi depresją i zmęczeniem… , choć ja miałam szereg innych, bardzo nieprzyjemnych objawów. Pozdrawiam 🙂

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s