esencja życia

Życie to nie dar lecz odwieczne prawo. Byliśmy, jesteśmy i będziemy.

11) Duchy przyrody/ Żywioły ziemi, wody, ognia i powietrza/ Eter jako budulec

1 komentarz

ogrody-duszy

Zebrane  przeze  mnie  materiały  są  syntezą  wiedzy  zawartej  w  książce  Ellen  Grasse  pt. „Marzenia  senne, śmierć  i  transcendencja” oraz  wyselekcjonowanych  informacji  zebranych  z  licznych  stron  internetowych, przy  czym  informacje  te  uzupełniają  logicznie  obserwacje  autorki  oraz  rezonują  z  moim  wewnętrznym  przekonaniem  i  osobistym  doświadczeniem.  Ellen  Grasse  jest  osobą  sensytywną  oraz  szanowaną  i  uznaną  w  krajach  niemieckojęzycznych  autorką.  Obrazy, które  jej  się  ukazywały  przed  okiem  wewnętrznym, porównywała  z  widzeniami  dr  A. Guirdham (również  osoba  o  zdolnościach  paranormalnych).  Percepcja  pozazmysłowa  obydwu  kobiet  pokrywa  się.

DUCHY  PRZYRODY (duchy natury, duchy żywiołów, elementale)  to  nie  tylko  wytwory  ludzkiej  wyobraźni, lecz  rzeczywiste  istoty  widziane  przez  wszystkich  tych, którzy  posiadają  zdolność  postrzegania  pozazmysłowego, czyli  przez  osoby  sensytywne.  Elementale  nie  są   pochodzenia  ani  zwierzęcego  ani  ludzkiego  i  żyją  w świecie  zwanym Planem  Eterycznym.  Opis  ich  działalności  można  znaleźć  w  mitologiach  różnych  kultur, legendach, baśniach, podaniach  i  niektórych  religiach.  Informacje  pochodzące  z  obserwacji  osób  jasnowidzących  zasadniczo  pokrywają  się  ze  sobą.  I  tak  duchy  żywiołów, które  opiekują  się  trzema  królestwami  przyrody – mineralnym, roślinnym  i  zwierzęcym, zostały  sklasyfikowane  i  opisane.

Duchy  natury  są  częścią  Wyższego  Porządku, a  ich  zadaniem  jest  wspieranie  królestwa  przyrody, a  w  określonych  sytuacjach  również  człowieka.  Elementale  czuwają  nad  kiełkowaniem roślin, nad  okresem  owocowania  i rozmnażania  się  różnych  gatunków. Działają  wewnątrz  wszystkich  organizmów  żywych  i  poprzez  nie, a  przejawy  ich  opieki  nazywamy prawami  przyrody. Czuwają  nad  podstawowymi  procesami  życia  na  Ziemi  i starają  się  chronić  wewnętrzną harmonię  biosfery.  Jeśli  zajdzie  taka  potrzeba, potrafią  też  bronić  przyrody  przed  niszczącą  działalnością  człowieka, który  stopniowo  doprowadza  do  negatywnych  ekologicznych  zmian  na  naszym  globie. Wyrazem  tego  są  katastrofy  w  postaci  powodzi, susz, wichur  itd.  Gnomy (duchy ziemi) wywołują  trzęsienia  ziemi, Nimfy (duchy  wody) zalewają  nas  powodziami, Elfy (duchy  powietrza) są  odpowiedzialne  za  gwałtowne   zmiany  klimatyczne  i  atmosferyczne, a  Salamandry (duchy  ognia)  wywołują   potężne  erupcje  wulkanów  i  wybuchy  gigantycznych pożarów.

feen

Istnieją  niższe  i  wyższe  duchy  żywiołów, jeśli  chodzi  o  poziom  świadomości.  Duchy  przyrody  rozwijają  się  od  najniższego (najbardziej  prymitywnego) poziomu   poprzez  kolejne, coraz  wyższe (=coraz  bardziej  wysublimowane),  stając  się  dewami  a  na  koniec  aniołami.  A  więc  tak  samo  jak  ludzie, muszą  dostatecznie  rozwinąć  swoją  świadomość, aby  wznieść  się  na  wyższy  poziom  bytu.

Dewy  stoją  często  na  szczytach  gór, sięgają   10-20  metrów  i  są  otoczone  złotożółtą, błękitną  lub  białą  aureolą.  Na  nieuczęszczanych  przez  człowieka  obszarach  górskich  są  obecne  na  każdym  szczycie, czuwając  nad  nim  i  przyciągając  na  niego  energie  kosmiczne  posiadające  określone  dźwięki.

Duchy natury są kanałem przepływu życiodajnej energii, jednak  nie  mają  świadomości  więzi  z  Boskim  Źródłem.  „Pośrednikami „  między  Bogiem  a  duchami  przyrody  są  mistrzowie  eteru, którzy  umożliwiają  pojawienie  się  duchów  natury  na  planie  eterycznym. Elementale mają określone zadania: opiekują się żywiołami, do których przynależą, tzn. pomagają przy budowie określonych struktur i elementów swoich królestw i bronią ich przed intruzami. Pomagają również ludziom, jeśli ci szanują je i zwracają się do nich o pomoc. Na przykład wspierają lekarzy i pacjentów, wysyłając im energię oraz przekazując informacje na temat leczenia na drodze intuicji. Przykładem mogą być dewy zamieszkujące przyszpitalne parki.  Istnieje również wiele miejsc mocy, które mają dobroczynny wpływ na człowieka. W owych miejscach mocy często gromadzą się duchy natury promieniujące z siebie uzdrawiające życiodajne energie. Przy pomocy takich właśnie sił korzystają szamani i czarownicy plemion. Swoją moc uzdrawiania czerpią z harmonijnej współpracy z naturą , czyli ze świadomych kontaktów z duchami przyrody. Są jednocześnie zielarzami przyrządzającymi magiczne napary.

Świadomość  wielu  duchów  przyrody  jest  dość  słabo  rozwinięta, dlatego  w  określonych  okolicznościach  poprzez  siłę  woli  i  wyobraźni, w  formie  magicznych  rytuałów,  można  je  sobie  podporządkować  i  wykorzystywać  do  własnych  celów.  Było  to,  i  czasami  nadal  jest, praktykowane  przez  czarnych  magów, którzy  potem  za  tego  typu  praktyki  płacą  ciężką  karmą  rozciągającą  się  na  wiele  wcieleń.     

 Hierarchia  duchów  w  odniesieniu  do  zasięgu  obszaru  ich  oddziaływania  i  wyznaczonych  im  zadań:

Wszechpotężnym  Duchem  czuwającym  nad  całą  przyrodą  Ziemi  i  wszystkimi  elementalami   4  żywiołów  jest  Gaja (Bogini  Matka).  Nad  poszczególnymi  żywiołami  pieczę  sprawują  Opiekunowie (Ghob, Niksa , Paralda  i  Dżinn).  Istoty  przynależące  do  4  różnych  żywiołów  dzielą  się  na  liczne  podrasy.  Ich  ilość  jest  ogromna.  Różnią  się  miedzy  sobą  wyglądem  i  charakterami.  Również  bardzo  zróżnicowane  są  ich  zadania  w  obrębie  żywiołu, którego  część  stanowią.

rusałka

Wszystkie  duchy  natury  mają  przezroczyste  ciała, które  zbudowane  są  z  w  różnym  stopniu  skondensowanej (=zagęszczonej)  energii  chi (ki, prana, eter) – lekkiej  świetlistej  energii.  Dzięki  eterycznej  substancji, z  której  są  zbudowane, mogą  przechodzić  przez  materię  stałą (fizyczną) oraz wodę, przenikają  powietrze  i  ogień.  Ich  wygląd (forma, wielkość, szaty)  jest  bardzo  zróżnicowany.

Duchy  natury  posiadają  moc  stwórczą  opartą  na  sile  wyobraźni  i  kreują  rzeczy  poprzez  odpowiednie  zagęszczanie  eteru. 

 Życie  elementali  trwa  od  kilkudziesięciu  do  kilku  tysięcy  lat.  Ich  śmierć  przebiega  w  ten  sposób, że  ich  ciała  powoli  się  rozpływają  aż  do   całkowitego  zniknięcia.  Jednak  ich  esencja  duchowa  pozostaje  i  przechodzi   na  wyższy  poziom  świadomości : stają  się  dewami, a  na  końcowym  etapie  aniołami.  Ich  życie  wypełnione  jest  służbą, pomocą  innym  i  tworzeniem  elementów  danego  żywiołu  z  eteru.  Ich  droga  do  mistrzostwa  duchowego  różni  się  od  drogi  istoty  ludzkiej.

 4  rodzaje  duchów  natury:

1) Gnomy (skrzaty) – duchy  ziemi

2) Rusałki (nimfy  wodne) – duchy  wody

3) Elfy (sylfy, sylfidy) – duchy  powietrza

4) Salamandry (płomieniaki) – duchy  ognia

Jak  już  wcześniej  wspomniałam, duchy  każdego  z  4  żywiołów  mają  swojego  przywódcę, który jest ich władcą, pasterzem-opiekunem i obrońcą w jednej osobie. Przewyższa on swoich podopiecznych  wzrostem  i  nosi  szaty, które  swym  pięknem  przyćmiewają  szaty  pozostałych  duchów:

Ghob – opiekun  żywiołu  ziemi – pękaty, ciężki  stwór o stałej konsystencji, ucieleśniający  mądrość  i  doświadczenie

Niksa – opiekun  żywiołu wody – postać płynna o zielononiebieskiej aurze ze  srebrnymi smugami i ozdobiona szarymi mchami.

Paralda – opiekun  żywiołu  powietrza  –  ma nieokreślony, stale zmieniający się (lotny) kształt przypominający bladoniebieską lub szarą mgłę

Dżinn – opiekun  żywiołu  ognia – pojawia  się  jako płomienisty  olbrzym, którego ciało zbudowane jest ze splotu płomieni. Ma skośne,  czerwono jarzące się oczy.

driada1

Różne  grupy  i  podgrupy  duchów  natury  bądź  współpracują  ze  sobą, bądź  są  sobie  wrogie, np. gnomy  i  rusałki  żyją  ze  sobą  w  zgodzie, duchy  wody  i  ognia  nie  tolerują  się. Duchy  przyrody  są  co  prawda  mocno  związane  ze  swoim  żywiołem, jednak  mogą  na  krótki  czas  „zapuścić”  się  w  obszar  innego  królestwa, np. skrzaty  mogą  na  parę  minut  zanurzyć  się  w  wodzie, ale  potem  szybko  wracają  do  świata  ziemi.  Elfy, które  najlepiej  czują  się  w  powietrzu, można  czasami  spotkać  na  ziemi  lub  w  wodzie.  W  nocy  zatrzymują  się  niekiedy  w  pobliżu  jezior  i  rzek, a  w  ciągu  dnia  w  samotnych  leśnych  gąszczach.  Podczas  nocnych  spotkań  kreują  przepiękne  melodie, przy  których  tańczą  i  cieszą  się.  Jeden  szczególnie  piękny  rodzaj  elfów  spędza  ciepłe  pory  roku  w  parkach  i  ogrodach.  Ich  ulubionym  kwiatem  jest  bez.  Mają  około  150  cm  wysokości  i  bajecznie  piękne, długie  czarne  lub  blond  włosy.  Noszą  opaski  ze  szlachetnych  kamieni, a  ich  szaty  utkane  są  ze  świetlistego  eteru  o  wszystkich  kolorach  tęczy, który  swoim  światłem  rozświetla  otoczenie  w  promieniu  kilku, kilkunastu  metrów.  Siła  sylfów (ich  energia  i  wielkość  ciała) kurczy  się, kiedy  zbliżają  się  do  niebieskiej  eterycznej  energii  ziemi, do  powierzchni  wody  lub  do  ognia.

1) DUCHY  ZIEMI (gnomy/ skrzaty)

Opiekują  się  żywiołem  ziemi, czyli  wszystkimi  formacjami  lądowymi  i  ( pojedynczymi  kamieniami, skałami  oraz  całymi  łańcuchami  górskimi, polami, łąkami, roślinami, kwiatami  jak  i  lasami)  oraz  bogactwami  pod  powierzchnią  ziemi (różnymi  złożami).  Duchy  ziemi  opiekujące  się  lasami  górskimi  i  będące  opiekunami  pasterzy  to  fauny.  Driady  to  nimfy  opiekujące  się  pojedynczymi  gatunkami  drzew.

Gnomy  są  rasą  niewielkich  humanoidów  i  dzielą  się  na  liczne  grupy, z  których  każda  ma  inny  wygląd (inny  wzrost, kolor  włosów, skóry  i  oczu).  Łączą  się  w  pary  i  mają  przeważnie  dwoje  dzieci.  Rozmnażają  się  bezpłciowo, tzn.  wyższe  dewy  i  mistrzowie  eteru  tworzą  dla  nich  właśnie  z  eteru  dzieci.  Żyją  w  podziemnych  mieszkaniach (jaskiniach  i  innych  formacjach.

Ich  zadanie  polega  na  formowaniu  elementów  żywiołu  poprzez  odpowiednie  zagęszczenie  eterycznej  materii  niewidzialnej  dla  ludzkiego  oka  i  nie  dającej  się  zmierzyć  przez  nawet  najczulszą  aparaturę  skonstruowaną  przez  człowieka.  Kierują  się  przy  tym  dźwiękami  płynącymi  z  wyższych  wymiarów  bytu  i niesłyszalnych  dla  ludzkiego  ucha.  Wspomagają  proces  tworzenia  się  w  ziemi  kamieni  szlachetnych  i  kryształów  oraz  napełniają  je  uzdrawiającą  energią.  Opiekują  się  miejscami, w których  znajdują  się  złoża  metali  szlachetnych.  A  oto  jeden  z  przykładów  ich  działalności: kiedy  do  wilgotnej  ziemi  przez  człowieka  wkładane  jest  nasienie, w  którym  znajduje  się  skondensowany  eter  we  wszystkich  kolorach  tęczy, nad  nasieniem  tym  wytwarza  się  w  postaci  spirali  błękitny  eter  Ziemi  o  określonym  dźwięku (ton G).  I  właśnie  ten  dźwięk  przyciąga  określone  skrzaty, które  pomnażają  tę  energię, wzmacniają  ją, a  następnie  kierują  do  środka  rozwijającego  się  nasiona,  a  potem  w  kiełkującej  i  rozwijającej  się  roślinie  pilnują, aby energia  ta  płynęła  od  korzenia  w  górę.  Jednocześnie  „ściągają”  energię  słoneczną, która  warunkuje  cały  proces.   Tak  więc  w  ten  sposób  skrzaty  wspomagają  i  nadzorują  wzrost  wszystkich  kwiatów, roślin  i  drzew  na  naszej  planecie.  Podczas  procesu  wzrostu  roślin  powstają  przepiękne  melodie  o  najwyższej  harmonii, z  których  z  kolei  powstają  zapachy.  Skrzaty  są  bardzo  szczęśliwe, kiedy  widzą  efekt  swojej  pracy  np.  w  postaci  przepięknego  kwiatu.  Jednocześnie  popadają  w  szczery  smutek, gdy  ludzie  zrywają  kwiaty, które  potem  w  wazonach  więdną, tzn. uchodzi  z  nich  życie (=ulatnia  się  błękitne  chi).

Gnomy  rozmawiają  także  ze  zwierzętami  trzymanymi  w  zoo.  Troszczą  się  również  o  ranne  zwierzęta (które  też  mają  swoją  karmę), łagodząc  ich  ból  lub  uzdrawiając  je  poprzez  energię  przepięknych  obrazów, jakie  kreują  i  rozpościerają  przed  ich  oczami.

Gnomy  podróżują  też  z  ludźmi, wchodząc  do  ich  bagażów  lub  siadając  na  ramieniu.

3011111_2

2) DUCHY  WODY (rusałki/nimfy wodne, wodniki, ondyny)

 Opiekują  się  oceanami, morzami, jeziorami, stawami, sadzawkami, rzekami, wodospadami, strumykami  itd.)

Przebywają  wszędzie tam gdzie pojawia się element wilgoci lub wodny zbiornik, nawet  przy  kałużach.  Szczególnie  pięknie  manifestują  się  w  rejonie  wodospadów.

Ondyny (syreny) to  dziewczęta  z  rybim  ogonem.  Wodniki  to  męskie  duchy  o  zielonej  skórze  i  szeroko  rozstawionych  oczach  jak  u  żab.  Żeńskie  duchy  wody  oplatają  włosy  girlandami  z  kwiatów, które  utkane  są  ze  świetlistej  energii  eterycznej.  Czasami  na  głowach  noszą  również  złote  korony.  Są  zwinne  i  szybkie  oraz  pełne  gracji.  Ciepła  woda  pobudza  ich  energię  i  przyspiesza  ich  ruchy, zimna – spowalnia  je.  Rusałki  są   mistrzyniami, jeśli  chodzi  o  panowanie  nad  eterem  i  tworzenie  z  niego  różnych  przedmiotów. Na  przykład  wytwarzają  sobie  z  eteru  „biżuterię”  z  przepięknych  liści  i  kwiatów.  Nimfy   wodne  są  uosobieniem najczystszego  i  najwspanialszego  piękna.  Każda  wygląda  inaczej, odzwierciedlając  różne  typy  urody.  Wszystkie  są  wiecznie  młode, nieziemsko  piękne, o  szczupłej  sylwetce  i  ślicznych, olśniewających  swą  urodą  twarzach. Roztaczają  wokół  siebie   aurę  nieziemskiego  piękna.

Rusałki  przesyłają  wiązki  energii  roślinom  wodnym  i  rybom.  Chronią  słabe  zwierzęta  morskie  i  słodkowodne.  Szczególnie  lubią  gromadzić  się  przy  górskich  wodospadach.  Wchodzą  po  skałach  i  z  zachwytem  oraz  wielką  radością  zjeżdżają  po  spienionej  wodzie.  Tak  potrafią  spędzać  czas  godzinami.  Z  dużym  zainteresowaniem  przyglądają  się  wędrującym  ludziom, towarzysząc  im  nierzadko  kawałek  w  ich  wędrówce, ale  nie  oddalają  się  od  swojego  miejsca  na  odległość  większą  niż  200  metrów.  Rusałki  przebywające  w  większych  zbiornikach  wodnych (morza, oceany), po  wynurzeniu  się  z  morza  chętnie  pływają  wzdłuż  skalnych  raf.  Na  formacjach skalnych  często  stoją  górskie  dewy, które  wysyłają  subtelne  energie  o  wysokich  częstotliwościach  w  odcieniach  błękitu, różu, żółci  i  bieli.  Rusałki  spoglądają  w  górę i  patrzą  z  podziwem  na  piękno  majestatycznych  dewów.

220px-Kate_Greenaway_-_The_Elf_Ring

3) DUCHY  POWIETRZA  (elfy, sylfidy, sylfy)

Opiekują  się  powietrzem, wiatrem   i  chmurami.  Niektóre  z  nich  przebywają  na  wysokościach, na  których  latają  samoloty.  Widząc  w  nich  wrogów, próbują  wytwarzać  burze, aby  w  ten  sposób  bronić  swojego  królestwa – żywiołu  powietrza.  Istnieją  liczne  rodzaje  sylfów  o  różnych  kolorach (zielony, brązowy, czarny).  Osiągają  nawet  10 m  wielkości.  Negatywne  sylfy (duchy  wichru)  mają  kształty  podobne  do  nietoperzy  lub  ptaków.  Do  akcji  wkraczają  podczas  silnych  wiatrów  i  wichur, przyspieszając  przy  tym  prędkość  chmur  i  spadającego  z  nich deszczu.  Wyglądają  wtedy    bardzo  groźnie.  Dopiero  gdy  na  plan  wkraczają  dewy  lub  eteryczne  istoty  podobne  do  aniołów, dochodzi  do  ustania  tego  typu  zjawisk. Przeciwieństwem  duchów  wichru  są  pozytywne  duchy  chmur, prezentujące  się  jako  lekkie  i  zwiewne  kobiece  postacie  z  ważkopodobnymi  skrzydłami  o  rozpiętości  ponad  1  metra.  Wyszukują  sobie  piękne  białe  chmury  i  tworzą  z  nich  niewidzialne  dla  człowieka  fantastyczne  formacje  przypominające  pałace.  Rzadko  kiedy  pozostają  dłużej  w  jednym  miejscu, jak  również  niechętnie  dotykają  ziemi. Swoje domy-gniazda  budują  najczęściej na szczytach  drzew  lub  w  grotach  położonych  w  pobliżu  górskich  szczytów.  Są  długowieczne  i   żyją  do  tysiąca  lat, przez  cały czas  zachowując   swój  młodzieńczy  wygląd.  Duchy  powietrza  nie  zawiązują  trwałych  przyjaźni  z  naziemnymi  humanoidami, natomiast  łączą  je  dobre  relacje  z  driadami  i  nimfami.

4) DUCHY  OGNIA (salamandry/płomieniaki)

Związane  są  z  żywiołem  ognia.  Kiedy  tylko  przez  (samo)zapalenie  powstaje  ogień, od  razu  się  pojawiają.  Płomienie  ognia  emitują  niesłyszalny  dla  człowieka  dźwięk (ton C), który  natychmiast  je  przyciąga.  Wtedy  salamandry  robią  wszystko, aby  wzmocnić  ogień  i  rozprzestrzenić  go, gdyż  dzięki  płynącej  z  niego  energii, doładowują  się.  Potrafią  wiele  dni  i  nocy  spędzić  w  pobliżu pogorzeliska, robiąc  wszystko, aby  ponownie  rozniecić  ogień.  Przebywają  zawsze  tam, gdzie  istnieje  duże  prawdopodobieństwo  pojawienia  się  ognia, np.  na  stacjach  benzynowych, przy  urządzeniach  grzewczych  większych  zakładów  czy  w  elektrowniach  atomowych.  Często  towarzyszą  nałogowym  palaczom  i  próbują  rozpalić  wyrzucane  przez  nich  niedopałki.  Piromanii (nałogowi  podpalacze) są  na  okrągło  dosłownie  oblegani  przez  duchy  ognia, które  próbują  wpłynąć  na  ich  psychikę  i  podjudzają  dodatkowo  do  podpaleń.  W  naturze  chętnie  gromadzą  się przy  wulkanach, które  są  tuż  przed  wybuchem.  Zjawiają  się  też  we  wszystkich  silnie  nasłonecznionych, gorących  miejscach.

Osiągają wielkość 40-50 cm.  Przybierają kształt jęzorów zakończonych głowami o ludzkim wyglądzie, z długimi, szpiczastymi brodami (większość  z  nich  ma  męskie  rysy). Są żółtoczerwone, brązowe lub czarne. Żeńska wersja cechuje się falującymi, płonącymi czerwienią włosami. Zarówno męskie jak i żeńskie formy mają jarzące się żółte oczy, które czasem zmieniają się w fluorescencyjną zieleń. Dolna część ciała tych istot przypomina ogon wielkiego węża o pomarańczowym ubarwieniu.   Z  natury  lubią  błyskawiczne  ruchy, walkę  i  zniszczenie.  Salamandry nienawidzą zimna, preferując temperatury powyżej 150 stopni. W zimniejszych okolicach mogą przeżyć tylko kilka godzin. W swych domostwach utrzymują zawsze ciepło przynajmniej 250 stopni. Cały ich ekwipunek i wyposażenie zbudowane jest z materiałów wytrzymujących taką temperaturę.

skrzat

 

Reklamy

One thought on “11) Duchy przyrody/ Żywioły ziemi, wody, ognia i powietrza/ Eter jako budulec

  1. Pingback: Duchy Natury, opowieści własne i cudze. | Zamyślenia …..

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s